statystyki

Własność intelektualna: Dowody zostaną zajęte w trybie egzekucyjnym przez komornika?

autor: Dr Monika Rejdak01.01.2020, 09:00
Wydaje się, że projektowane zabezpieczenie środków dowodowych może realizować cel i tym samym funkcję instytucji zabezpieczenia dowodów, o jakiej jest mowa w art. 7 dyrektywy 2004/48 w zw. z rozporządzeniem nr 1215/2012

Wydaje się, że projektowane zabezpieczenie środków dowodowych może realizować cel i tym samym funkcję instytucji zabezpieczenia dowodów, o jakiej jest mowa w art. 7 dyrektywy 2004/48 w zw. z rozporządzeniem nr 1215/2012źródło: ShutterStock

Projekt, który zakłada wprowadzenie odrębnego postępowania cywilnego w sprawach z zakresu własności intelektualnej, przewiduje też nowy środek w postaci zajęcia środków dowodowych przez komornika.

Z arówno obecnie obowiązująca, jak i projektowana krajowa instytucja zabezpieczenia dowodów (zabezpieczenia środków dowodowych) nie mają rdzennie polskiego charakteru. Są one efektem implementacji tego unijnego środka prawnego do naszego prawa. Mamy tu do czynienia z unijnym środkiem prawnym unormowanym w art. 7 dyrektywy 2004/48/WE z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (podlegającej implementacji do 29 kwietnia 2006 r., co jednak następowało stopniowo i z dużymi trudnościami). Jednocześnie o tej instytucji mówi preambuła rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2012 r. nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Akt ten expressis verbis podkreśla, że art. 7 dyrektywy 2004/48 nie stanowi klasycznego zabezpieczenia dowodów. Jest środkiem tymczasowym i bezpośrednio dotyczy roszczenia, które ma być (lub już jest) dochodzone, a nie tylko czynności przeprowadzania dowodzenia. Dlatego prawodawca unijny nie umieścił tej instytucji, wprawdzie werbalnie określanej mianem „zabezpieczenia dowodów”, w obszarze regulacji rozporządzenia Rady nr 1206/2001 z 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych.

W Polsce instytucja zabezpieczenia dowodów jest obecnie unormowana przepisami art. 80 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, art. 286 1 ustawy – Prawo własności przemysłowej, art. 11a ustawy o ochronie baz danych, art. 36b ust. 1 ustawy o ochronie prawnej odmian roślin. Są one stosowane w związku z art. 310–315 k.p.c. normującymi tradycyjne zabezpieczenie dowodów przeznaczone dla wszystkich spraw cywilnych. Zauważyć trzeba, że ustawa z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie reguluje tej instytucji, co jest negatywnie oceniane przez doktrynę.

Omawiany projekt ustawy zakłada wprowadzenie odrębnego postępowania cywilnego w sprawach z zakresu własności intelektualnej, które wskazuje w art. 479 89 . Jednym z istotnych elementów miałaby być nowa dla polskiego postępowania cywilnego instytucja „zabezpieczenia środków dowodowych” polegająca na uzyskiwaniu w trybie postępowania egzekucyjnego środków dowodowych naruszenia prawa własności intelektualnej, znajdujących się w dyspozycji rzekomego naruszyciela (bądź osoby trzeciej). Projekt ten jest efektem prac Zespołu do spraw opracowania koncepcji utworzenia sądów własności intelektualnej, który został powołany przez ministra sprawiedliwości. Omawiana instytucja miałaby być unormowana przepisami art. 479 97 – art. 497 105 k.p.c.

Cel i funkcja

Przywołana dyrektywa 2004/48/WE reguluje jedynie zagadnienia nierozłącznie związane z egzekwowaniem na drodze cywilnej praw własności intelektualnej i dotyczy tylko naruszeń tych praw. Prawodawcy unijnemu chodziło o wprowadzenie środków prawnych, które miałyby zapewnić efektywną ochronę prawom podmiotowym w walce z ich naruszeniami. Wprowadzone tą dyrektywą środki (regulowane w art. 6–12) mają w całej UE stanowić odpowiedź na naruszenia praw własności intelektualnej.

Jednym z nich jest właśnie omawiana tu instytucja, która w polskiej wersji językowej dyrektywy określona została mianem „środków ochrony dowodów” (ang. measures for preserving evidence). Dyrektywa 2004/48/WE w ogólności przydaje samym dowodom i instytucjom dowodowym wyjątkowe znaczenie, podkreślając, że bez środków dowodowych nie może być mowy o wyegzekwowaniu ochrony naruszonych praw własności intelektualnej. Środki te natomiast w przypadku naruszeń tych praw zasadniczo znajdują się w posiadaniu rzekomego naruszyciela, który przecież nie jest zainteresowany dobrowolnym ich udostępnieniem osobie, której prawa naruszył.


Pozostało jeszcze 82% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Komentarze (2)

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane