Zmiany w prawie zamówień publicznych

20 lutego 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1271).

Najważniejsze zmiany:

• do ustawy – Prawo zamówień publicznych wprowadzono nowy rozdział, poświęcony wyłącznie zamówieniom w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa;

• uznano, że w postępowaniu o udzielenie zamówień publicznych w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa będą mogli brać udział zasadniczo wyłącznie wykonawcy z państw Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także z państw, z którymi Unia Europejska lub Polska zawarła odpowiednią umowę międzynarodową;

• wskazano, że z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wykluczać się będzie wykonawców, którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów złożyli odrębne oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w tym samym postępowaniu;

• wykluczeniu będą także podlegali wykonawcy, którzy zostali zobowiązani do zapłaty kary umownej, jeżeli obowiązek zapłaty kary umownej wynosi nie mniej niż 5% wartości realizowanego zamówienia i został stwierdzony orzeczeniem sądu, które uprawomocniło się w okresie 3 lat przed wszczęciem postępowania;

• przed wszczęciem przetargu zamawiający może przeprowadzić dialog techniczny, zwracając się o doradztwo lub udzielenie informacji co do przygotowania opisu przedmiotu zamówienia, specyfikacji istotnych warunków zamówienia lub określenia warunków umowy.

Trybunał konstytucyjny – uzyskanie licencji syndyka

26 lutego 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Stowarzyszenia Syndyków, Likwidatorów i Sanatorów dotyczący pozbawienia prawa wykonywania czynności syndyka w postępowaniu upadłościowym oraz uzyskania licencji syndyka.

TK uznał za konstytucyjnie uzasadnione wprowadzenie zmian regulacji prawnej kwalifikacji syndyków, które było związane z zasadniczą reformą prawa upadłościowego oraz zamiarem podniesienia efektywności pracy syndyków.

W tej sytuacji wprowadzenie licencji, jako podstawy dopuszczenia do wykonywania funkcji syndyka, Trybunał uznał za mieszczące się w granicach swobody ustawodawcy, ze względu na charakter i znaczenie zadań wykonywanych przez syndyka.

Ustalił także, że zainteresowane osoby wpisane na listy kandydatów na syndyków nie zostały zaskoczone wprowadzanymi zmianami w regulacjach prawnych i miały wystarczający czas, aby spełnić wymagania określone przez ustawodawcę. Już w prawie upadłościowym z 2003 r. ustawodawca przesądził bowiem, że czynności syndyka może wykonywać tylko osoba posiadająca odpowiednią licencję, wskazując w ust. 3, że zasady i tryb wydawania licencji określi odrębna ustawa.

Tak więc osoby wpisane na listy kandydatów na syndyków miały świadomość, że wykonywanie funkcji syndyka będzie się wiązało z koniecznością uzyskania licencji.

Wyrok K 15/10

Trybunał Konstytucyjny ws. opłaty pobieranej przez komorników sądowych

26 lutego 2013 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną Andrzeja G. dotyczącą postępowania egzekucyjnego (zasady pobierania opłat od dłużników przez komorników sądowych).

TK uznał, że pobieranie opłaty egzekucyjnej w wypadku umorzenia postępowania jest sprzeczne z koncepcją ustawy o komornikach. Wymaga ona uwzględnienia realnego, a nie formalnie rozumianego, nakładu kosztów, czasu i wysiłku komornika jako kryterium przyznania mu wynagrodzenia. Opłata egzekucyjna (stosunkowa) jest bowiem co do zasady ściśle związana z efektami działań komornika.

Dokonując oceny zakwestionowanego przepisu TK musiał uwzględnić wskazania płynące z tego, że komornik jest z jednej strony organem państwowym (funkcjonariuszem publicznym), a z drugiej - ponosi ryzyko finansowe swej działalności, oraz że opłata egzekucyjna jest z jednej strony daniną publicznoprawną (nie musi mieć charakteru ekwiwalentnego), z drugiej zaś powinna być powiązana z efektami działań komornika i nakładem jego pracy (jest ona swoistym wynagrodzeniem za prowadzenie egzekucji).

Trybunał Konstytucyjny uznał, że nie może zaakceptować sytuacji, w której ustalona na 5 proc. wysokość opłaty egzekucyjnej w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela pozostaje w rażącej dysproporcji do nakładu pracy.

Wyrok SK 12/11

Radiofonia i telewizja

28 lutego 2013 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1315), na podstawie której:

• dodano do katalogu usług medialnych audiowizualną usługę medialną na żądanie;

• określono, że audiowizualna usługa medialna na żądanie polega na publicznym udostępnianiu treści audiowizualnych na podstawie katalogu, który samodzielnie ustala dostawca usługi;

• wskazano, że odpowiedzialność redakcyjną za audiowizualną usługę medialną na żądanie ponosi jej dostawca;

• przewidziano, że dostawca usługi audiowizualnej na żądanie samodzielnie dokonuje wyboru audycji, które ujęte będą w katalogu audycji audiowizualnych dostępnych na żądanie;

• uregulowana została zasada lokowania produktów w audycjach oraz sponsorowania audycji dostępnych w ramach audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, zgodnie z którymi m.in. lokowanie produktów oraz sponsorowanie audycji nie może naruszać samodzielności i niezależności dostawcy audiowizualnej usługi medialnej na żądanie.