Sąd zapyta dziecko, czy zgadza się na adopcję

Osoba, która chce przysposobić, musi posiadać pełną zdolność do czynności prawnych, a ponadto jej kwalifikacje osobiste powinny wskazywać, że będzie należycie wywiązywała się ze swoich obowiązków. Między dzieckiem a osobą, która chce je adoptować, powinna istnieć odpowiednia różnica wieku. Jeśli w wyniku przysposobienia dziecko miałoby zamieszkiwać w innym państwie, przysposobienie będzie możliwe wówczas, gdy tylko w ten sposób można zapewnić przysposabianemu odpowiednie zastępcze środowisko rodzinne. Nie dotyczy to przypadku, gdy między przysposabiającym a przysposabianym istnieje stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa albo gdy przysposabiający już przysposobił siostrę lub brata przysposabianego. Przysposobienie następuje przez orzeczenie sądu opiekuńczego, które jest wydawane na żądanie przysposabiającego. Takie orzeczenie nie może być wydane po śmierci przysposabiającego lub dziecka, które ma zostać przysposobione.

Zgoda na przysposobienie

Jeśli dziecko, które ma być przysposobione, ukończyło 13 lat, do przysposobienia potrzebna jest jego zgoda. Przed wydaniem orzeczenia o przysposobieniu sąd opiekuńczy powinien wysłuchać przysposabianego, który nie ukończył lat trzynastu, jeżeli rozumie on znaczenie przysposobienia. Jeśli dziecko nie jest zdolne do wyrażenia zgody lub jeżeli uważa się ono za dziecko przysposabiającego, a żądanie zgody lub wysłuchanie byłoby sprzeczne z dobrem przysposabianego, sąd opiekuńczy może wyjątkowo orzec przysposobienie bez żądania zgody dziecka lub bez jego wysłuchania. Aby sąd opiekuńczy mógł wydać orzeczenie o przysposobieniu, potrzebna jest również zgoda rodziców dziecka. Taki wymóg nie jest konieczny, jeśli rodzice zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej lub są nieznani albo nie można osiągnąć z nimi porozumienia. Jeśli rodzice dziecka mają ograniczoną zdolność do czynności prawnych, np. są niepełnoletni, sąd opiekuńczy może orzec przysposobienie mimo braku ich zgody.