statystyki

ETPC o prawie do odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne

autor: Dominika Bychawska -Siniarska02.11.2019, 14:30; Aktualizacja: 02.11.2019, 16:50
Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy.

Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy.źródło: ShutterStock

Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy. Na podstawie azerskiego kodeksu karnego zostali oni skazani na kary pozbawienia wolności i grzywny.

W skardze do Strasburga podnieśli naruszenie art. 9 konwencji – prawo do wolności sumienia i wyznania (sprawa Mushfig Mammadov i inni p. Azerbejdżanowi, skarga nr 14604/08). W wyroku z 17 października 2019 r. ETPC zauważył, że ich odmowa wynikała ze szczerych uczuć religijnych stojących w konflikcie z obowiązkową służbą wojskową. Podkreślił również, że wolność wyznania jest podwaliną społeczeństwa demokratycznego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem trybunał daje państwom – stronom konwencji margines uznania co do zakresu i potrzeby wprowadzania ograniczeń wolności wyznania. Rolą ETPC przy ocenianiu omawianej sprawy było zważenie, czy wprowadzone ograniczenia były uzasadnione i proporcjonalne. W tym zakresie strasburscy sędziowie przypomnieli, że Azerbejdżan został przyjęty do Rady Europy pod warunkiem, że w ciągu dwóch lat od podpisania umowy wprowadzi prawo regulujące zastępczą służbę wojskową zgodnie z europejskimi standardami. Ponadto art. 76 par. 2 azerskiej konstytucji daje prawo do służby zastępczej, gdy służba w armii stoi w sprzeczności z czyimiś przekonaniami. Pomimo międzynarodowego zobowiązania nie wprowadzono ustawy regulującej alternatywną służbę wojskową. Postępowanie karne i skazanie skarżących w związku z odmową szkolenia wojskowego wynikało z braku systemu zastępczej służby dla osób, które sprzeciwiają się poborowi ze względu na wyznanie. Tego typu ingerencja nie była niezbędna w demokratycznym społeczeństwie. Tym samym w sprawie doszło do naruszenia art. 9 konwencji.

Trybunał przyznał skarżącym zadośćuczynienie w różnych wysokościach (3,5–10,5 tys. euro) w zależności od surowości postępowania karnego.


Pozostało jeszcze 30% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane