statystyki

ETPC o prawie do odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne

autor: Dominika Bychawska -Siniarska02.11.2019, 14:30; Aktualizacja: 02.11.2019, 16:50
Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy.

Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy.źródło: ShutterStock

Europejski Trybunał Praw Człowieka wypowiedział się po raz kolejny na temat odmowy służby wojskowej ze względu na przekonania religijne. Tym razem trybunał pochylił się nad sprawą pięciu skarżących z Azerbejdżanu, świadków Jehowy. Na podstawie azerskiego kodeksu karnego zostali oni skazani na kary pozbawienia wolności i grzywny.

W skardze do Strasburga podnieśli naruszenie art. 9 konwencji – prawo do wolności sumienia i wyznania (sprawa Mushfig Mammadov i inni p. Azerbejdżanowi, skarga nr 14604/08). W wyroku z 17 października 2019 r. ETPC zauważył, że ich odmowa wynikała ze szczerych uczuć religijnych stojących w konflikcie z obowiązkową służbą wojskową. Podkreślił również, że wolność wyznania jest podwaliną społeczeństwa demokratycznego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem trybunał daje państwom – stronom konwencji margines uznania co do zakresu i potrzeby wprowadzania ograniczeń wolności wyznania. Rolą ETPC przy ocenianiu omawianej sprawy było zważenie, czy wprowadzone ograniczenia były uzasadnione i proporcjonalne. W tym zakresie strasburscy sędziowie przypomnieli, że Azerbejdżan został przyjęty do Rady Europy pod warunkiem, że w ciągu dwóch lat od podpisania umowy wprowadzi prawo regulujące zastępczą służbę wojskową zgodnie z europejskimi standardami. Ponadto art. 76 par. 2 azerskiej konstytucji daje prawo do służby zastępczej, gdy służba w armii stoi w sprzeczności z czyimiś przekonaniami. Pomimo międzynarodowego zobowiązania nie wprowadzono ustawy regulującej alternatywną służbę wojskową. Postępowanie karne i skazanie skarżących w związku z odmową szkolenia wojskowego wynikało z braku systemu zastępczej służby dla osób, które sprzeciwiają się poborowi ze względu na wyznanie. Tego typu ingerencja nie była niezbędna w demokratycznym społeczeństwie. Tym samym w sprawie doszło do naruszenia art. 9 konwencji.

Trybunał przyznał skarżącym zadośćuczynienie w różnych wysokościach (3,5–10,5 tys. euro) w zależności od surowości postępowania karnego.


Pozostało 30% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane