Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów uznał, że upływ terminu, na który zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego gruntu, nie powoduje wygaśnięcia prawa odrębnej własności lokalu znajdującego się w budynku położonym na tym gruncie.
Z wnioskiem o dokonanie wykładni art. 235 par. 2 kodeksu cywilnego w związku z art. 3 ust. 1 oraz 4 ust. 3 ustawy o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1892) zwrócił się do SN rzecznik praw obywatelskich. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie (w tym samego SN) nie było jednomyślności co do tego, które prawo (użytkowania wieczystego czy odrębnej własności lokalu) jest prawem nadrzędnym.
O ile w okresie przed 1989 r. dominował pogląd, że wygaśnięcie prawa użytkowania wieczystego implikuje wygaśnięcie także odrębnej własności lokalu, o tyle w ocenie RPO taki pogląd w czasach gospodarki rynkowej i pod rządami nowej konstytucji jest archaiczny. Ówczesne prawo przyznawało prymat ochrony własności społecznej, podczas gdy konstytucja z 1997 r. kładzie o wiele większy nacisk na ochronę własności prywatnej.