statystyki

Transgraniczne przekazywanie danych a życie prywatne

autor: Dominika Bychawska-Siniarska05.01.2016, 09:03; Aktualizacja: 05.01.2016, 10:24
Wyrok oraz argumenty w nim podniesione powinny być brane pod uwagę przy rozważaniach na temat umowy Transatlantyckiego Partnerstwa na Rzecz Handlu i Inwestycji (TTIP)

Wyrok oraz argumenty w nim podniesione powinny być brane pod uwagę przy rozważaniach na temat umowy Transatlantyckiego Partnerstwa na Rzecz Handlu i Inwestycji (TTIP)źródło: ShutterStock

G.S.B. jest obywatelem Arabii Saudyjskiej i Stanów Zjednoczonych, mieszkającym w Miami. W 2008 r. amerykański urząd podatkowy odkrył, że tysiące podatników (w tym właśnie G.S.B.) posiadało konta w szwajcarskim banku UBS, które nie zostały zadeklarowane krajowym organom. W celu uniknięcia odpowiedzialności karnej UBS zawarł ugodę z rządem USA i w zamian za zawieszenie postępowania karnego przez Departament Sprawiedliwości zobowiązał się zapłacić 780 mln dol.

W 2009 r. urząd podatkowy wszczął postępowanie na drodze administracyjnej, mające doprowadzić do przekazania przez bank informacji o 52 tysiącach amerykańskich klientów i wysokości trzymanych przez nich w UBS aktywów. W celu przeprowadzenia tak poważnej migracji danych, pomiędzy rządem USA a Szwajcarią została zawarta umowa międzypaństwowa, która została odpowiednio zmodyfikowana w 2010 r. W tym samym roku administracja Szwajcarii wydała decyzję o zobowiązaniu banku do udostępnienia informacji o G.S.B. urzędowi podatkowemu w Stanach Zjednoczonych. Mężczyzna złożył bezskuteczne odwołanie, wskazując m.in., że umowa pomiędzy USA i Szwajcarią dotyczyła możliwości przekazania danych tylko w razie postępowania karnego, a nie administracyjnego oraz, że nie można stosować jej postanowień retroaktywnie, do sytuacji sprzed zawarcia traktatu. W 2012 r. dane bankowe G.S.B trafiły za ocean.

G.S.B. zwrócił się ze skargą (nr 28601/11) do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, podnosząc, że ujawnienie danych bankowych stanowiło naruszenie prawa do życia prywatnego. W wyroku z 22 grudnia 2015 r. sędziowie strasburscy wskazali, iż argument skarżącego o braku podstaw prawnych do wydania decyzji o przekazaniu danych był nietrafiony. Rząd Szwajcarii potwierdził umowę bilateralną po jej przyjęciu. ETPC przypomniał, że na podstawie Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów strony mogą postanowić w umowie o wyłączeniu zasady nieretroaktywności oraz o tym, że postanowienia dokumentu będzie można stosować do wydarzeń przed jego wejściem w życie. Ponadto, skarżący, który działał przy pomocy prawnika, nie mógł nie wiedzieć, że umowa znajdzie zastosowanie również w jego przypadku. Tym samym ingerencja w jego prywatność miała podstawę prawną.


Pozostało 41% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane