Mężczyzna zwrócił się do prokuratora okręgowego, aby ten przekazał mu swoje zdjęcie, a także fotografie podległych mu prokuratorów z prokuratury okręgowej i jednostek rejonowych. Szef prokuratury odmówił. Stwierdził, że wizerunki są chronione prawnie (ustawa o ochronie danych osobowych; t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 101, poz. 926, z późn. zm.) i nie dotyczy ich ustawa o dostępie do informacji publicznej; Dz.U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) – zdjęcia nie stanowią bowiem informacji publicznej.
Reklama
Obywatel nie zgodził się z tym stanowiskiem i wniósł skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. Powołał się na to, że osobom pełniącym funkcje publiczne nie należy się szczególna ochrona. Stwierdził również, że nie godzi się na to, aby jako podatnik, z którego pracy opłacany jest funkcjonariusz załatwiający jego sprawę, nie miał prawa poznać jego wizerunku.
Prokurator okręgowy domagał się oddalenia skargi. Wskazywał, że prokuratorzy nie ukrywają swojej tożsamości: imienia, nazwiska i stanowiska. Jawnie występują też w postępowaniach i są dostępni dla uczestników tych postępowań. Ale nie mają obowiązku udostępnienia swoich zdjęć – to może mieć miejsce tylko za ich zgodą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał rację skarżącemu. Przypomniał, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi w myśl ustawy informację publiczną. Ocenił przy tym, że dostęp do niej obejmuje zarówno prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej, jak i osobach pełniących funkcje publiczne. W efekcie informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do jednych bądź drugich. Chodzi zarówno o dokumenty wytworzone przez organy administracji, jak i inne, których jednak organ władzy publicznej używa.
Zdaniem WSA, prokuratura jest w posiadaniu zdjęć prokuratorów. W takiej sytuacji jest oczywiste, że skarżący ma rację i domaga się udostępnienia informacji publicznej. Odmowa jej udzielenia może nastąpić wyłącznie w decyzji administracyjnej, nie zaś w formie zwykłego pisma, które „wymyka się merytorycznej kontroli sądu administracyjnego”. Niezałatwienie przez organ wniosku stanowi o jego bezczynności. Orzeczenie nie jest prawomocne.
ORZECZNICTWO
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 116/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia