Zdarza się, że hotele poprzez zamieszczenie w regulaminie odpowiednich zapisów próbują ograniczyć lub wyłączyć swoją odpowiedzialność za szkody powstałe w wyniku utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionej przez klientów. Nie oznacza to, że takie wyłączenie jest skuteczne.

Nieważny regulamin

Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego i orzecznictwem Sądu Najwyższego osoby prowadzące zarobkowo hotel są odpowiedzialne za szkodę powstałą w wyniku utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionej przez ich klientów. I tej odpowiedzialności nie da się wyłączyć w regulaminie.

Rzeczą wniesioną jest rzecz, która w czasie korzystania przez gościa z usług hotelu znajduje się w tym hotelu albo nawet poza nim, jeżeli została powierzona prowadzącemu hotel albo umieszczona w miejscu przez niego wskazanym.

Tak szeroko zakreślona odpowiedzialność właścicieli podyktowana jest tym, że korzystający z hotelu nie ma możliwości zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa swoich rzeczy, gdyż mają do nich dostęp pracownicy hotelu, a często także osoby trzecie, np. zewnętrzna firma sprzątająca.

Wyjątki od zasady

Nie oznacza to jednak, że właściciel ośrodka będzie musiał w każdym przypadku zapłacić odszkodowanie. Hotel może uwolnić się od odpowiedzialności, jeśli okaże się, że szkoda wynikła: z właściwości rzeczy (przedmioty kruche, nietrwałe), z działania siły wyższej, której nie można było przewidzieć (np. trzęsienie ziemi, powódź), albo z winy klienta lub jego gościa.

Ponadto odpowiedzialność hotelu za utratę lub uszkodzenie rzeczy wniesionej jest ograniczona w stosunku do jednego gościa do wysokości stukrotnej należności za dostarczoną usługę (cena pokoju za dobę). Odpowiedzialność za każdą rzecz nie może przekraczać 50-krotnej wysokości tej należności.

Takie ograniczenie nie obowiązuje, jeżeli utracono lub uszkodzono rzeczy złożone w depozycie hotelowym. Odpowiedzialność hotelu nie jest ograniczona także wówczas, gdy hotelarz odmówił przyjęcia przedmiotów do przechowania, a miał taki obowiązek lub gdy szkoda wynikła z winy lub rażącego niedbalstwa hotelarza lub osoby u niego zatrudnionej.

Hotelarze mają obowiązek przyjęcia na przechowanie kosztowności. W tym celu muszą umożliwić gościom umieszczenie w depozycie pieniędzy i innych cennych przedmiotów, chyba że zagrażają one bezpieczeństwu lub zdecydowanie przekraczają wartością lub wielkością standard hotelu.

Taka usługa powinna być udostępniana gościom nieodpłatnie i przez całą dobę.