Hidżab sądu nie obraża. ETPC o okazywaniu religijności w sądach

autor: dr Adam Ploszka25.09.2018, 10:58; Aktualizacja: 25.09.2018, 11:07
Trybunał zwrócił uwagę na to, że hidżab jest nakryciem głowy, a nie ubraniem, które całkowicie zakrywa twarz z możliwym odsłonięciem oczu.

Trybunał zwrócił uwagę na to, że hidżab jest nakryciem głowy, a nie ubraniem, które całkowicie zakrywa twarz z możliwym odsłonięciem oczu.źródło: ShutterStock

Czy w sądzie można okazywać swoją religijność? Zastanawiał się nad tym Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 18 września 2018 r. w sprawie Lachiri przeciwko Belgii.

Skargę do ETPC (nr 3413/09) wniosła Hagar Lachiri. W ramach postępowania karnego dotyczącego śmierci jej brata wraz z rodziną wystąpiła z powództwem adhezyjnym. Oskarżonemu w tym postępowaniu postawiony został zarzut dokonania rozboju i naruszenia nietykalności cielesnej, co doprowadziło do nieumyślnego spowodowania śmierci. Skarżąca, podobnie jak inni pokrzywdzeni, zakwestionowała przyjętą kwalifikację prawną, twierdząc, że właściwym zarzutem powinno być zabójstwo. W dniu posiedzenia sądu, który rozpatrywał jej zażalenie, skarżąca została poinformowana przez pracownika sądu, że zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego nie może wejść na salę rozpraw z zakrytą głową. Pani Lachiri odmówiła zdjęcia hidżabu (chusty zarywającej włosy i szyję pozostawiającej odkrytą twarz) i w związku z tym nie wzięła udziału w posiedzeniu sądu. Od tego zarządzenia odwoływała się bezskutecznie do sądu wyższej instancji. W skardze do ETPC Lachiri stwierdziła, że jej wykluczenie z posiedzeniu sądu stanowiło nieuzasadnioną ingerencję w swobodę wyznania.

Trybunał podzielił ten zarzut, stwierdzając niejednogłośnie, że doszło do naruszenia art. 9 EKPC. Uzasadniając swoje orzeczenie, ETPC w pierwszej kolejności odwołał się do swojego wcześniejszego orzecznictwa, zgodnie z którym noszenie hidżabu można uznać za akt „motywowany lub inspirowany religią lub przekonaniami religijnymi”. W związku z tym niewpuszczenie skarżącej na salę sądową na podstawie tego, że odmówiła zdjęcia chusty, stanowiło ingerencję w jej prawo do manifestowania swojej religii. Przechodząc do oceny dopuszczalności tej ingerencji w prawo do wolności sumienia przez pryzmat kryteriów zawartych w art. 9 ust. 2 EKPC, ETPC stwierdził, że ingerencja ta miała swoją podstawę prawną w prawie krajowym i została podjęta w celu ochrony porządku publicznego – tj. zapobieżeniu okazywania braku szacunku dla władzy sądowniczej i/lub sprawnego prowadzenia przesłuchania.


Pozostało 49% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane