statystyki

Zniesławienie przy pracy – przestępstwo czy delikt?

autor: Ewa Maria Radlińska15.04.2018, 13:00
prawo, sąd, sprawiedliwość

Dochodzenie dyscyplinarne może być wszczęte przez rzecznika dyscyplinarnego z urzędu w każdej sprawie, bez konieczności składania wniosku o ściganie.źródło: ShutterStock

Za nadużycie przy wykonywaniu zawodu wolności słowa i pisma adwokat może odpowiadać wyłącznie dyscyplinarnie. Nawet gdyby się domagał procesu karnego.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła adwokat, którą sad dyscyplinarny izby adwokackiej uznał za winną tego, że w sporządzonej przez siebie kasacji bezpodstawnie twierdziła, iż˙ wydany w sprawie jej klienta przez sąd II instancji wyrok i jego uzasadnienie zostały podpisane przez niebiorącego udziału w rozpoznaniu sprawy sędziego. Pion dyscyplinarny korporacji uznał, że składając kasację na podstawie nieprawdziwych informacji, z naruszeniem zasady rzeczowości w uzasadnieniu i przy jednoczesnym niezachowaniu umiaru, współmierności i oględności w wypowiedziach dopuściła się przewinienia dyscyplinarnego z art. 80 ustawy – Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 1982 r. nr 16 poz. 124 ze zm.) w zw. z par. 13 w zw. z par. 17 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. Wymierzona jej za to została kara zawieszenia w czynnościach zawodowych na trzy miesiące oraz zakazano jej wykonywania przez dwa lata patronatu. Mecenas złożyła odwołanie, ale Wyższy Sad Dyscyplinarny Adwokatury utrzymał w mocy orzeczenie I instancji. Adwokat wniosła więc kasację, ale ta została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Ukarana złożyła wtedy w Sadzie Najwyższym pismo, które zatytułowała „Wniosek obwinionej o wznowienie postepowania”. Powołała się na art. 542 par. 3 k.p.k. i stwierdziła, że „została uznana za winną i skazana za przestępstwo przez sąd dyscyplinarny, czego nie przewiduje żadna procedura”. Podniosła przy tym uchybienia polegające na braku skargi uprawnionego oskarżyciela, albowiem rzecznik dyscyplinarny i jego zastępcy nie wykazali uprawnień do przyjęcia zawiadomienia o przestępstwie pomówienia ściganego z oskarżenia prywatnego. Przekonywała również, że sąd dyscyplinarny w ogóle nie powinien zajmować się tą sprawą, bowiem należy to do właściwości sadu karnego. Dalej podnosiła, że nie uzyskano uchylenia immunitetu, o jakim mowa w art. 7 ustawy – Prawo o adwokaturze. W konkluzji wniosła o uniewinnienie jej od zarzucanego czynu, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Do pisma dołączyła zaś materiał prasowy relacjonujący Kongres Prawników Polskich z 20 maja 2017 r. i powołując się na postulaty tego kongresu, zwróciła się o „wypełnienie misji niezawisłego sędziego XXI wieku i wymierzenie sprawiedliwości przy niezbędnej dbałości o zachowanie konstytucyjnych i wspólnotowych praw obywateli”.


Pozostało 69% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane