Nieruchomość może się składać z jednej działki gruntu jako działki ewidencyjnej.

Wówczas granice nieruchomości pokrywają się z granicami działki ewidencyjnej. Jednak nieruchomość może się składać również z większej liczby działek ewidencyjnych. 

Wtedy mają one swoje odrębne granice ewidencyjne. Są wtedy nimi zewnętrzne granice działek gruntu, które oddzielają całą nieruchomość od nieruchomości innego właściciela.

Aby osiągnąć taki stan, konieczne jest przeprowadzenie podziału ziemi. 

Celem podziału ewidencyjnego (geodezyjnego) nieruchomości jest zatem ewidencyjne wyodrębnienie większej liczby działek gruntu bez zmiany ich dotychczasowego właściciela.

Dopiero wówczas działki te będą mogły w przyszłości stanowić odrębne nieruchomości, bowiem właściciel w każdej chwili będzie mógł je sprzedać.

Natomiast dopóki nieruchomość nie jest ewidencyjnie podzielona – tak jak w przypadku nieruchomości Kazimierza K. – stanowi ona jedną działkę gruntu, której nie można zbyć w niewydzielonych częściach. 

Dopiero sprzedaż przez Kazimierza K. wyodrębnionej ewidencyjnie części nieruchomości jako odrębnej działki gruntu skutkować będzie powstaniem nowej nieruchomości.

Nie jest bowiem prawnie możliwe, aby bez ewidencyjnego wyodrębnienia część dotychczasowej nieruchomości mogła zostać odłączona od księgi wieczystej i wpisana do odrębnej księgi wieczystej, nawet jeśli wpis własności pozostanie na rzecz tego samego właściciela.

Podstawa prawna
Ustawa z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, (t.j. Dz.U. 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.).