Kiedy wierzyciel może przekazać dane dłużnika do BIGu

Biura Informacji Gospodarczej uzyskują informacje poprzez zgłoszenie nieprawidłowości w uiszczaniu płatności przez wierzycieli. Na podstawie pisemnej umowy o udostępnianie informacji gospodarczych pomiędzy wierzycielem i biurem.

Ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 z zm.) wskazuje trzy procedury przekazywania informacji przez wierzyciela.

Pierwszą z nich jest sytuacja, gdy dłużnikiem jest konsument. Informacje mogą być przekazane jeśli:
• zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w szczególności z tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz umów dotyczących:
1) świadczenia usług pocztowych i telekomunikacyjnych,
2) przewozu osób i bagażu w komunikacji masowej,
3) dostarczania energii elektrycznej, gazu i oleju opałowego,
4) dostarczania wody i odprowadzanie ścieków,
5) wywozu nieczystości,
6) dostarczania energii cieplnej.
• łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 złotych
• wierzytelności są wymagalne od co najmniej 60 dni
• upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez niego, a jeżeli nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zamieszkania, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.

Drugi przypadek dotyczy dłużnika niebędącego konsumentem. By wierzyciel mógł przekazać jego dane muszą ziścić się następujące warunki:
• zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w szczególności z tytułu umowy związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej
• łączna kwota wymagalnych zobowiązań wynosi co najmniej 500 złotych
• zobowiązanie jest wymagalne od co najmniej 60 dni
• upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi niebędącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez niego, a jeżeli nie wskazał takiego adresu - na adres siedziby dłużnika lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura.

Trzeci przypadek to wyjątek od dwóch poprzednich procedur. Ustawodawca zezwolił wierzycielowi na przekazanie danych gdy:
• zobowiązanie zostało stwierdzone tytułem wykonawczym
• upłynęło co najmniej 14 dni od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez niego, a jeżeli dłużnik nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej, pisma, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura;
• zainteresowany przekazał do biura informację określającą dane organu orzekającego, datę wydania i sygnaturę tytułu wykonawczego stwierdzającego to zobowiązanie.