statystyki

Przepisy o karze łącznej ograniczają swobodę sądów

autor: Piotr Szymaniak20.04.2015, 07:26; Aktualizacja: 20.04.2015, 09:22
Chodzi o art. 89 par. 1 kodeksu karnego. W sprawie, którą rozpatrywał SO, Grzegorz S. w ciągu kilku miesięcy został dwukrotnie skazany. Najpierw w maju 2012 r. wymierzono mu karę roku bezwzględnego pozbawienia wolności, a potem w sierpniu – 3 lat pozbawienia wolności, którą zawieszono na sześć lat.

Chodzi o art. 89 par. 1 kodeksu karnego. W sprawie, którą rozpatrywał SO, Grzegorz S. w ciągu kilku miesięcy został dwukrotnie skazany. Najpierw w maju 2012 r. wymierzono mu karę roku bezwzględnego pozbawienia wolności, a potem w sierpniu – 3 lat pozbawienia wolności, którą zawieszono na sześć lat.źródło: ShutterStock

Brak możliwości wymierzenia kary łącznej w zawieszeniu, w sytuacji gdy w jednej ze spraw oskarżony dobrowolnie poddał się odpowiedzialności i dostał więcej niż dwa lata więzienia „w zawiasach”, może być niezgodny z konstytucją. Takie stanowisko zajął prokurator generalny. Potwierdził tym samym wątpliwości Sądu Okręgowego w Krakowie wyrażone w pytaniu prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.

Chodzi o art. 89 par. 1 kodeksu karnego. W sprawie, którą rozpatrywał SO, Grzegorz S. w ciągu kilku miesięcy został dwukrotnie skazany. Najpierw w maju 2012 r. wymierzono mu karę roku bezwzględnego pozbawienia wolności, a potem w sierpniu – 3 lat pozbawienia wolności, którą zawieszono na sześć lat. Podstawą zawieszenia – co jest istotne – był art. 343 par. 2 pkt 2 kodeksu postępowania karnego (oskarżony dobrowolnie poddał się karze na podstawie art. 335 k.p.k.).

Skazany skierował wniosek do sądu o wydanie wyroku łącznego. W rezultacie w kwietniu 2013 r. zamiast jednostkowych kar wymierzono mu karę łączną: 3,5 roku więzienia bez możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania. Takiej możliwości nie przewiduje bowiem art. 89 par. 1 k.k., który określając możliwość orzeczenia kary „w zawiasach” odsyła do art. 69 k.k. W tym zaś wypadku jest mowa o tym, że sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności, o ile nie przekracza ona 2 lat (jednocześnie ten limit nie obowiązuje, gdy zawieszenie następuje na podstawie art. 343 par. 2 punkt 2 k.p.k. w związku dobrowolnym poddaniem się karze).

Skazany odwołał się do sądu okręgowego, a ten skierował pytanie prawne do TK. Ocenił jednocześnie, że aktualne brzmienie art. 89 par. 1 k.k. uniemożliwia wykonywanie władzy sądowniczej zgodnie z zasadą sprawiedliwości.

Skazany poddał się bowiem drugiej karze w trybie art. 335 k.p.k., a więc został skazany w trybie nakazowym, bez rozprawy, licząc na łagodniejsze potraktowanie. I tak został potraktowany – ale nie przy kumulacji kar w wyroku łącznym. Zdaniem sądu pytającego, przy tak skonstruowanych przepisach władzę sądowniczą dotyka ambiwalencja ustawodawcy, który jedną ręką daje, a drugą zabiera to, co wcześniej obiecał za odpowiednie postępowanie. Zgadza się z tym Andrzej Seremet twierdząc, że sprawca, wyrażając zgodę na skazanie go na karę powyżej dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu, może być przekonany, że ta kara w wyroku łącznym nie przemieni się w karę bezwzględnego więzienia. Zdaniem PG pomiędzy art. 343 par. 2 pkt 2 k.p.k. pozwalającym na zawieszenie kary powyżej dwóch lat, a art. 89 par. 1 k.k. zachodzi sprzeczność, co narusza zasadę zaufania obywateli do państwa.


Pozostało 0% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Komentarze (1)

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane