Wojciech Bigaj, radca prawny w Kancelarii BWWS Bartkowiak Wojciechowski Wawrzynowicz Springer

Przedsiębiorstwa mające koncesje ustalają taryfy dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE). Wynika to z art. 47 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne.

Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia po stwierdzeniu, że jest niezgodna z przepisami prawa. Po zakończeniu postępowania taryfowego i zatwierdzeniu taryfy dla gazu i energii elektrycznej prezes URE, w terminie 14 dni od zatwierdzenia, ogłasza taryfę w Biuletynie URE.

Z kolei zatwierdzona taryfa dla ciepła kierowana jest przez prezesa URE do ogłoszenia we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym, w ciągu 7 dni od jej zatwierdzenia.

Przedsiębiorstwo energetyczne stosuje taryfę nie wcześniej niż po upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od jej opublikowania przez prezesa URE. Wynika to z art. 47 ust. 4 prawa energetycznego. Przedsiębiorstwo nie ma zatem obowiązku przesłania zatwierdzonej taryfy do odbiorcy. J

ednak sprzedawca paliw gazowych lub energii powinien powiadomić odbiorców o podwyżce cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię określonych w zatwierdzonych taryfach, w ciągu jednego okresu rozliczeniowego od dnia podwyżki.

Powstały zatem wątpliwości, czy nowa taryfa wiąże dopiero po zawiadomieniu odbiorcy o zmianie i upływie terminu na wypowiedzenie umowy, czy też z chwilą wprowadzenia jej do stosowania zgodnie z art. 47 ust. 4.

Za drugim z tych rozwiązań opowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z 15 lutego 2007 roku (sygn. akt III CZP 111/06).

Sąd stwierdził, że zatwierdzona przez prezesa URE i opublikowana taryfa zmieniająca ceny energii w czasie trwania stosunku prawnego wynikającego z umowy sprzedaży energii wiąże odbiorcę w określonym w niej terminie, w granicach przewidzianych w art. 47 ust. 4 prawa energetycznego.