Zgodnie z uchwałą rady gminy jeżeli znajdzie się właściciel zabłąkanego zwierzęcia, będzie on musiał zapłacić za jego złapanie i utrzymanie. To postanowienie w trybie nadzoru zostało unieważnione przez wojewodę dolnośląskiego.

Brak kompetencji

Wojewoda, wydając rozstrzygnięcie, powołał się na art. 11 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 103, poz. 1002 ze zm.). Stanowi on, że wyłapywanie bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy. Decyzję tę należy uzgodnić z powiatowym lekarzem weterynarii. Rada musi także zasięgnąć opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

Zdaniem wojewody unieważniona uchwała, która określała obowiązek pokrycia przez właściciela kosztów związanych z wyłapywaniem i utrzymywaniem zwierzęcia, stanowiła przekroczenie upoważnienia ustawowego.

Na granicy prawa

Organ nadzoru podkreślił, że każde działanie rady gminy musi opierać się na obowiązującym prawie. Wynika to z regulacji zawartych w konstytucji, które mówią m.in., że organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Organ stanowiący, podejmując akty prawa miejscowego w oparciu o normę ustawową, musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu. Odstąpienie od tej zasady narusza związek pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Rozpatrując każdą sprawę, należy pamiętać o naczelnej zasadzie prawa administracyjnego – zakazie domniemania kompetencji.

Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody dolnośląskiego, sygn. NR NK-N.4131.649.2011.BSZ2