Z prawa dopuszczenia weksla jako formy zabezpieczenia należytego wykonania umowy zamawiający korzystają jednak wyjątkowo sporadycznie. Tymczasem weksel zabezpieczony poręczeniem wekslowym banku stanowi pewną formę zabezpieczenia interesów zamawiającego.

Ustawowe definicje

Podstawowym przepisem regulującym kwestie dotyczące weksli jest ustawa z 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (Dz. U. z 1936 r. Nr 37 poz. 282). Ustawa określa podstawowe definicje związane z wekslem, do których przede wszystkim należy zaliczyć:

• akcept – przyjęcie, akceptacja weksla. Czynności polegająca na złożeniu przez trasata podpisu na wekslu i zobowiązanie się do jego zapłaty.

• aval – poręczenie wekslowe.

• avalista – poręczyciel wekslowy „per aval”.

• in blanco – weksel nie wypełniony w zakresie wysokości kwoty zobowiązania wekslowego.

• indos – czynność polegająca na przeniesieniu weklsa na inną osobę przez złożenie najczęściej na odwrocie weksla stosownego oświadczenia. Przeniesienie weksla może być dokonane przez indosanta.

• indosant – posiadacz weksla, który przenosi go na drugą osobę poprzez indos.

• indosatariusz – osoba, która stała się posiadaczem weksla poprzez indos.

• inkaso weksla – przedstawienie weksla do zapłaty np. w banku.

• protest – sporządzony przez notariusza akt stwierdzający odmowę zapłaty weksla.

• remitent – osoba na której zlecenie weksel ma zostać zapłacony np. zamawiający, który stał się posiadaczem weksla ustanowionego jako zabezpieczenie wadialne.

• trasant – wystawca weksla trasowanego.

• trasat – osoba, której wystawca weksla trasowanego poleca zapłatę weksla.

Ustawa Prawo wekslowe nie określa definicji weksla. Potocznie przyjmuje się, że weksel jest rodzajem papieru wartościowego imiennego lub na zlecenie, w którym wystawca weksla (trasant) zobowiązuje się bezwarunkowo, że inna osoba (trasat) dokona na rzecz odbiorcy weksla (remitenta) zapłaty określonej sumy pieniężnej (weksel trasowany), albo sam przyrzeka, że zapłaci sumę wekslową odbiorcy weksla (weksel własny, sola weksel). Przy wekslu własnym wystawca jest głównym dłużnikiem odbiorcy weksla – odwrotnie niż przy wekslu trasowanym, gdzie dłużnikiem głównym jest trasat, który przyjął weksel (jako akceptant), a dłużnikiem ubocznym wystawca, który odpowiada w razie niewypłacalności dłużnika głównego.

Dla ważności weksel musi zostać sporządzony w formie pisemnej. Najczęściej spotykane są weksle wystawione na urzędowym blankiecie jaki można bez problemu nabyć

np. w większości banków. Istotne jest aby weksel został własnoręcznie podpisany przez osobę posiadającą zdolność do zaciągania zobowiązań w imieniu podmiotu wystawiającego weksel.

W przypadku gdy weksel ma służyć za zabezpieczenie należytego wykonania umowy, zamawiający powinien zastrzec w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, iż wszelkie koszty związane z ustanowieniem zabezpieczenia w postaci weksla z poręczeniem wekslowym banku ponosi wykonawca wnoszący zabezpieczenie.