Często zdarza się, że z testamentów własnoręcznych wynikają nie takie skutki, jakich oczekiwałby spadkodawca. Brak wiedzy prawniczej testatora powoduje, że w testamentach własnoręcznych popełnia błędy dotyczące np. zapisów czy wydziedziczenia. Trzeba pamiętać, że nieprecyzyjne zapisy mogą doprowadzić do sporu pomiędzy spadkobiercami, a wówczas testament będzie podlegał ocenie sądu i może się zdarzyć tak, że wola spadkodawcy wyrażona w testamencie zostanie zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego zastąpiona zasadami ustawowymi – oznacza to, że w pierwszej kolejności dziedziczyć będą małżonek i dzieci, o ile są, a w razie ich braku dalsi krewni, a nie osoby wskazane przez spadkodawcę.

Jeśli testament został sporządzony w formie aktu notarialnego, podważenie go jest stosunkowo trudne. Czynności notarialne dokonane przez notariusza mają charakter dokumentu urzędowego. Zaprzeczenie jego treści może nastąpić tylko w szczególnych okolicznościach – osoba, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna te okoliczności udowodnić. Generalnie złożenie oświadczenia w formie aktu notarialnego daje wysoki stopień prawdopodobieństwa, że osoba składająca takie oświadczenie uzyska zamierzone przez siebie efekty. Notariusz, jako profesjonalista, wytłumaczy wszelkie zawiłości związane z testamentem oraz zaproponuje taką jego treść, która pozwoli w pełni zrealizować zamierzenia testatora na wypadek jego śmierci.

Testament notarialny sporządzany jest przez notariusza. Czynność ta z reguły odbywa się w kancelarii notarialnej, ale w sytuacji wyjątkowej, gdy np. stan zdrowia testatora nie pozwala mu na stawienie się w kancelarii notarialnej, testament może być sporządzony w jego mieszkaniu, domu opieki czy w szpitalu.

Warto wiedzieć, że testament notarialny może na prośbę testatora zostać zarejestrowany w Notarialnym Rejestrze Testamentów (NORT) utworzonym przez Krajową Radę Notarialną. Rejestracja taka jest warta rozważenia, ponieważ dla spadkodawcy jest bezpłatna, a jednocześnie umożliwia zainteresowanym szybkie odszukanie testamentu po śmierci testatora.