W rozpatrywanej sprawie prezydent miasta wymeldował z lokalu małoletnią dziewczynkę, a decyzję tę podtrzymał wojewoda. Jej opiekun prawny złożył jednak skargę do sądu. Twierdził, że zameldował swoją podopieczną we własnym mieszkaniu tylko na pobyt czasowy.

W sądzie pełnomocnik opiekuna wskazał, że małoletnia nie opuściła miejsca swojego stałego pobytu dobrowolnie, ponieważ to orzeczenie sądu rodzinnego o umieszczeniu jej w rodzinie zastępczej wpłynęło na jej miejsce zamieszkania.

Opiekun prawny dziecka podkreślił jednak, że nie zamelduje dziewczynki na pobyt stały u siebie, ponieważ nie jest z nią spokrewniony. Prawdopodobnie też z chwilą osiągnięcia pełnoletniości małoletnia wróciłaby do miejsca stałego zameldowania.

Organ wymeldował dziewczynkę na wniosek najemcy lokalu, który wskazał, że dziewczynka faktycznie mieszka u ustanowionego przez sąd opiekuna prawnego, a nie w lokalu, w którym ma meldunek stały.

W ocenie organu odwoławczego umieszczenie małoletniej w rodzinie zastępczej prowadzi do uznania, że doszło do dobrowolnego i trwałego opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego.

Tym samym miejscem zamieszkania małoletniej stało się miejsce jej faktycznego zamieszkiwania, tj. miejsce zamieszkania jej opiekuna prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zgodził się z tym rozstrzygnięciem i oddalił skargę opiekuna.

Decyzję tę podtrzymał również NSA, gdzie opiekun próbował dochodzić swoich racji. W ocenie sądu kasacyjnego decyzja opiekuna prawnego, że dziewczynka zamieszka z nim, a nie w dotychczasowym lokalu, była dobrowolna, a jej skutki przeszły właśnie na małoletnią, nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych.

Tym samym małoletnia dobrowolnie opuściła lokal. Było więc to podstawą do wymeldowania zgodnie z przepisami o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Ponadto w sytuacji gdy centrum życiowe małoletniej jest w innym miejscu niż lokal, w którym była zameldowana na pobyt stały, można uznać, że utrzymywanie meldunku w innym miejscu byłoby czynnością pozorowaną.

Rację ma więc sąd wojewódzki, że wolę małoletniego ocenia się przez pryzmat czynności opiekuna prawnego. W tej sprawie umieszczenie przez sąd rodzinny małoletniej w rodzinie zastępczej okazało się przesądzające.

Tym samym doszło do dobrowolnego i trwałego opuszczenia dotychczas zajmowanego przez małoletnią lokalu, skoro nastąpiła równoczesna zmiana jej miejsca zamieszkania.

ORZECZNICTWO
Wyrok NSA z 23 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 341/11.