Grzegorz K. i Andrzej M. są właścicielami budynku mieszkalnego, w którym lokatorami są Aleksandra A. i jeszcze kilka osób. Ponieważ właściciele podnieśli im czynsz, wystąpili przeciwko nim do sądu o ustalenie, że podwyższa czynszu najmu lokali przez nich zajmowanych jest zasadna jedynie do kwoty nieco ponad 8 zł za metr kwadratowy (różne były tylko końcówki tej kwoty).

Godziwy zysk

Spór dotyczy zaliczenia określonych wydatków na poczet wydatków związanych z utrzymaniem lokalu, ustalenia wysokości zwrotu kapitału oraz godziwego zysku jako elementów czynszu. Sporną kwestią jest też uznanie uzasadnienia wypowiedzenia dotychczasowych czynszów za kalkulację w rozumieniu art. 8a ust. 4 ustawy z 22 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.).

Wyrokiem łącznym sąd I instancji ustalił, że podwyżka jest zasadna do kwoty 12,05 za metr kwadratowy w stosunku do pięciu powodów, w stosunku do dwóch powodów powództwo oddalił. Uznał, że pismo pozwanych wypowiadające dotychczasowy czynsz i ustalające nowy stanowi kalkulację, gdyż zawierało wyszczególnienie elementów stawki czynszów i wyjaśnienie przyczyn podwyżki. Dlatego przyjął, że skoro ustawa nie definiuje pojęcia kalkulacji, to dla uznania jej przeprowadzenia wystarczające jest podanie pozycji kalkulacyjnych składających się na stawkę za metr kwadratowy.