Wspólnoty mieszkaniowe to ogół właścicieli, przynajmniej dwóch, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnoty dzielą się na małe – których liczba lokali nie przekracza 7 oraz duże – gdzie liczba lokali przekracza 7.

Ilość członków nie jest bez znaczenia. Podczas gdy duże wspólnoty są zobowiązane do zorganizowania zebrania i podjęcia uchwały o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu, czyli organu kierującego sprawami wspólnoty i reprezentującego ją na zewnątrz, małe wspólnoty nie muszą takiego posiedzenia nawet przeprowadzać.

Inaczej przebiega również głosowanie w sprawie obowiązków, tzw. czynności, które wykonują zarządy. W dużych wspólnotach zarząd podejmuje czynności samodzielnie lub za zgodą większości właścicieli. W małych wspólnotach zarząd podejmuje czynności za zgodą większości lub wszystkich członków.

Czynności, bez względu na to czy mowa o małej, czy o dużej wspólnocie, dzielą się na dwie grupy – zwykłego zarządu i przekraczające zakres zarządu. Podjęcie tych ostatnich zawsze uzależnione jest od zgody członków wspólnoty. Do tych czynności zalicza się usunięcie drzewa, założenie instalacji, zmiana przeznaczenia części nieruchomości wspólnej lub nadbudowa kondygnacji. Zarząd nie może samodzielnie zadecydować również o wynajęciu elewacji budynku pod reklamę, która zasłoni okna właściciela lokalu.

Praca zarządu jest oceniana przez członków wspólnoty na corocznym posiedzeniu. Jeśli niezadowoleni członkowie wspólnoty ocenią ją negatywnie, przedstawiciele zostają odwołani. Właściciele lokali mogą również udzielić zarządowi tzw. absolutorium, czyli przedłużyć jego kadencję.

Podczas zebrania członkowie wspólnoty zobowiązani są do zatwierdzenia rocznego planu gospodarczego w formie uchwały. Taka uchwała musi zawierać plan finansowy na dany rok, uwzględniający przychody, zwykle z dzierżawy dachu lub elewacji nieruchomości, i koszty wspólnoty - dostawa energii elektrycznej, gazu, wody, konserwacja, wynagrodzenie członków zarządu, utrzymanie zieleni, zaliczka na fundusz remontowy itd.

Tego typu uchwały nie można uznać za przyjętą, jeżeli głosowała na nią jedynie większość członków obecnych na posiedzeniu. By została zatwierdzona, za uchwałą musi opowiedzieć się większość właścicieli, którzy posiadają lokale w danym budynku.

O tym, jaką moc mają głosy poszczególnych członków dużej wspólnoty, decydują udziały właścicieli mieszkań w danej nieruchomości. Wyliczanie udziału nie jest zbyt skomplikowane. By otrzymać wynik, wystarczy jedynie podzielić łączną powierzchnię wszystkich lokali w budynku przez powierzchnię lokalu, jakim dysponuje dany członek wspólnoty.