statystyki

Ostrożnie z wydłużaniem okresu płatności przy przetargach leczniczych

autor: Grzegorz Lang12.04.2017, 09:18; Aktualizacja: 12.04.2017, 10:22
dokumenty, urząd, archiwum

Gdy dłużnikiem jest podmiot publiczny inny niż podmiot leczniczy, w art. 8 ust. 2 t.z.t.h. wprowadzono zasadę, że termin zapłaty nie może przekraczać 30 dniźródło: ShutterStock

Coraz częściej można zauważyć praktykę wskazywania terminu zapłaty jako kryterium oceny ofert. Samo posłużenie się takim wyznacznikiem nie nasuwa wątpliwości, jednak niektóre konstrukcje są niedopuszczalne.

Reklama


W postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych pojawia się punktowanie ofert pod kątem wydłużenia dat płatności. Ustanowienie takiego kryterium nie jest wadliwe, ale zdarza się, że w postępowaniach prowadzonych przez podmioty lecznicze punkty przyznawane są za terminy przekraczające 60 dni.

Ustawa z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.; dalej: p.z.p.), poza przypadkiem umów podwykonawstwa robót budowlanych, nie określa szczególnych reguł ustalania daty zapłaty. W pełni mają więc zastosowanie nie tylko przepisy kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), co wynika z art. 139 p.z.p., ale przede wszystkim ustawy z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 684; dalej: t.z.t.h.). Ustawa nie różnicuje przy tym terminów w zależności od sposobu dojścia do ustalenia treści umowy (przyjęcie oferty bez rokowań, aukcja, przetarg, rokowania, z wykorzystaniem regulaminu albo wzorca umownego lub bez ich wykorzystania itd.) ani podstawy prawnej jej zawarcia (zasady ogólne kodeksu cywilnego, ustawy szczególne czy p.z.p.).

Gdy dłużnik jest podmiotem leczniczym

Terminy zapłaty w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot leczniczy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2–4 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 618 ze zm.; dalej: u.d.l.), nie mogą przekraczać 60 dni (art. 8 ust. 2 t.z.t.h.). Brzmienie tego przepisu na pierwszy rzut oka wydaje się jednoznaczne. Aby jednak upewnić się co do jego treści, warto porównać go z innymi jej przepisami.

W transakcji, w której dłużnikiem nie jest podmiot publiczny (obie strony to podmioty prywatne), t.z.t.h. wyznacza maksymalny termin zapłaty (60 dni) tylko na wypadek, gdy strony nie ustalą dłuższego terminu w umowie. Nawet jeżeli to zrobią, to nie może on być „rażąco nieuczciwy wobec wierzyciela” (art. 6 ust. 2 t.z.t.h.). Termin 60 dni nie ma więc charakteru bezwzględnego, aczkolwiek obowiązują pewne obostrzenia.

Gdy dłużnikiem jest podmiot publiczny inny niż podmiot leczniczy, w art. 8 ust. 2 t.z.t.h. wprowadzono zasadę, że termin zapłaty nie może przekraczać 30 dni. W drodze wyjątku może on wynosić do 60 dni, jeżeli jest to obiektywnie uzasadnione właściwością lub szczególnymi elementami umowy. W tym przypadku obowiązuje więc podstawowy termin 30 dni, ale pod pewnymi warunkami możliwe jest jego wydłużenie w granicach limitu 60 dni.


Pozostało jeszcze 60% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

SzukajDodaj kancelarię

Polecane

Reklama