« Powrót do artykułu

Sąd nie jest od uzupełniania aktu oskarżenia

Czy będziemy mieć dwa rodzaje nowych procesów karnych w zależności od przyzwyczajeń sędziego? Czy jedną z ofiar zmian stanie się zasada prawdy materialnej – spierali się uczestnicy debaty DGP.

Prawo

żródło: ShutterStock

Kto skorzysta, a kto straci na reformie procedury karnej, która obowiązuje od 1 lipca?

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
statystyki

Komentarze (2)

  • rumburak(2015-07-15 12:38) Zgłoś naruszenie 00

    sprawiedliwość w sądach, dobry dowcip a to się uśmiałem.

    Odpowiedz
  • S.D.(2015-09-19 11:27) Zgłoś naruszenie 00

    Pan prokurator T. Szafrański twierdząc, że
    „Nie sądziłem nigdy, że dożyję czasów, w których sprawca zabójstwa będzie mógł negocjować karę dla siebie w trybie dobrowolnego poddania się karze. We Francji możliwe jest to tylko w przypadku kary pozbawienia wolności do 1 roku, w Estonii przy karach do 4 lat, a w niektórych krajach jest to w ogóle zakazane przy zbrodniach. U nas poświęca się wszystkie zasady w imię szybkości procesu, a gdzie miejsce na sprawiedliwość?”
    - pominął przepis art. 59a polskiego Kodeksu karnego stosowany łącznie z art. 23b Kodeksu postępowania karnego z dniem 1.7.2015 r. Brzmi on następująco:
    „Art. 59a. § 1. Jeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji sprawca, który nie był uprzednio skazany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie, umarza się, na wniosek pokrzywdzonego, postępowanie karne o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a także o występek przeciwko mieniu zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jak również o występek określony w art. 157 § 1.
    § 2. Jeżeli czyn został popełniony na szkodę więcej niż jednego pokrzywdzonego, warunkiem zastosowania § 1 jest pojednanie się, naprawienie przez sprawcę szkody oraz zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę w stosunku do wszystkich pokrzywdzonych.
    § 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli zachodzi szczególna okoliczność uzasadniająca, że umorzenie postępowania byłoby sprzeczne z potrzebą realizacji celów kary.”.
    Cele kary zdefiniowane są w art. 85a oraz w art. 89 § 1 Kodeksu karnego (zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz zapobieżenie powrotowi do przestępstwa).
    Odsyłam także Pana prokuratora Szafrańskiego do Komentarza Kpk (6. wydanie) z 2015 r., red.: prof. dr hab. A. Sakowicz, w którym przeanalizowaniu uległ art. 23b Kpk i art. 59a Kk (str. 113 -115)

    Odpowiedz

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!