Utrzymanie cmentarzy komunalnych i zarządzanie nimi należy do właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), na których terenie położona jest nekropolia, zaś cmentarzy wyznaniowych – do związków wyznaniowych. Cmentarze mają zazwyczaj regulamin i zarządcę, którym na cmentarzach parafialnych jest zwykle proboszcz z konkretnej parafii. Jest też wyznaczony gospodarz, który powinien troszczyć się o czystość i porządek na terenie cmentarza i niektóre sprawy administracyjne wyznaczone przez zarządcę. Dba on m.in. o wywóz śmieci, stan alejek i dojścia do grobów, pielęgnuje drzewa i zieleń, zajmuje się także wycinką drzew (zieleni), jeśli jest taka potrzeba. Wykonuje też bieżące prace remontowe, ale te niezwiązane z grobami. I na te właśnie zadania przeznaczone są opłaty cmentarne.

Za grób nie wystarczy płacić, ale trzeba się nim także opiekować. Jeśli postawimy nagrobek i przykryjemy grób płytą, stajemy się jego właścicielem. Odpowiadamy więc za wygląd grobu, jego czystość i stan techniczny (także nasz następca prawny, np. dalsza rodzina lub osoba opiekująca się grobem). Również za szkody wyrządzone umyślnie albo wynikające z zaniedbania, np. niesolidnego wykonania robót przez wynajętego fachowca. Porządek pomiędzy grobami także należy do dysponenta grobu.

Z regulaminu cmentarza zazwyczaj wynika, że przebywając tam, należy zachowywać się godnie i poważnie, stosownie do religijnego charakteru miejsca. Zatem nie depcze się grobów, nie niszczy zieleni, nie wprowadza się zwierząt, nie pali papierosów i nie pije alkoholu, a nawet zakazywane jest przebywanie w stanie nietrzeźwym. Poza tym nie powinno się hałasować. A kto narusza przepisy, podlega karze aresztu lub grzywny. 

Uwaga

Zasady opłat za miejsce na cmentarzu i ich wysokość określa jego zarządca – rada gminy, miasta albo związek wyznaniowy (proboszcz i parafialna rada ekonomiczna). Cena zależy od miasta albo gminy, a także od rodzaju i wielkości grobu

Podstawa prawna

Art. 2, art. 7, art. 18 ustawy 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2126). Art. 415 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380).