statystyki

Co się zmieniło w sytuacji stron w procesie karnym

autor: Damian Michalczuk11.05.2016, 18:30
prawo

Instytucja umorzenia restytucyjnego zniknęła z kodeksu postępowania karnego 15 kwietnia 2016 r.źródło: ShutterStock

Sąd nie wyznaczy już adwokata z urzędu bez zbadania sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Nie ma także możliwości uwzględnienia wniosku pokrzywdzonego o umorzenie sprawy. Takie m.in. zmiany obowiązują od 15 kwietnia 2016 r.

Czy pokrzywdzony może złożyć wniosek o umorzenie

Mój syn wziął udział w pobiciu, w którym obrażenia odniósł młody mężczyzna. Kilka tygodni temu konsultowałem się w tej sprawie z adwokatem. Za jego poradą doszedłem z pokrzywdzonym do porozumienia i zapłaciłem mu za wyrządzone krzywdy. Złożył potem wniosek o umorzenie dochodzenia. Prokurator powiedział, że nie jest to możliwe. Czy to znaczy, że adwokat wprowadził mnie w błąd?

NIE

Instytucja umorzenia restytucyjnego zniknęła z kodeksu postępowania karnego 15 kwietnia 2016 r. Właśnie ona pozwalała na uniknięcie odpowiedzialności karnej przez sprawców nawet poważnych czynów zabronionych. Ofiara przestępstwa miała prawo do złożenia wniosku w sprawach o występki zagrożone karą nie wyższą niż 3 lata pozbawienia wolności, zaś w przypadku przestępstw przeciwko mieniu (np. kradzież, przywłaszczenie rzeczy znalezionej, paserstwo) – jeżeli górne zagrożenie karą nie przekraczało 5 lat. Złożenie wniosku o umorzenie było możliwe m.in. w sprawach o naruszenie miru domowego, groźby karalne, uporczywe nękanie, naruszenie nietykalności cielesnej policjanta, a także wyjątkowo w sprawach o spowodowanie średniego uszczerbku na zdrowiu, kiedy okres rekonwalescencji przekracza 7 dni (art. 157 par. 1 k.k.). Prokurator umarzał postępowanie, gdy sprawca czynu nie był wcześniej skazany za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzonym oraz naprawił mu szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie. Złożenie wniosku o umorzenie co do zasady obligowało prokuratora do zakończenia postępowania.

W ocenie ustawodawcy przepisy pozwalające na takie zakończenie sprawy karnej wielokrotnie, w potocznym rozumieniu, pozwalały na wykupienie się od odpowiedzialności. Były też polem do wywierania niedozwolonej presji przez oskarżonych, ukierunkowanej na skłonienie pokrzywdzonego do złożenia wniosku o umorzenie sprawy. Powyższe nie oznacza, że czytelnik został wprowadzony w błąd przez adwokata. Najprawdopodobniej konsultował się wtedy, gdy uchylony nowelizacją k.p.k. z 11 marca 2016 r. art. 59a k.k. jeszcze obowiązywał.


Pozostało 84% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane