Dla rozstrzygnięcia sporów o struktury opcyjne niezbędne jest przede wszystkim rozstrzygnięcie ich charakteru prawnego.
Pojawiło się uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r. dotyczącego sporu o ważność transakcji opcyjnych z 2008 r. (II CSK 330/12). Jakkolwiek wyrok nie przesądza żadnej z konstrukcyjnych kwestii, to wskazuje elementy o pierwszorzędnym znaczeniu dla przyszłych rozstrzygnięć tych sporów
Sąd Najwyższy wskazał, że dla rozstrzygnięcia sporu o ważność zawarcia struktury opcyjnej niezbędne jest ustalenie charakteru prawnego takiej struktury. Dopiero ustalenie jej charakteru prawnego pozwoli na określenie, jakie elementy transakcji strony musiały uzgodnić, żeby mówić o ważnym zawarciu umowy. Dopiero też wtedy będą możliwe poszukiwanie tych elementów w oświadczeniach woli stron i konkluzja w sprawie zawarcia – bądź niezawarcia – umowy.