Jeśli sąd uzna umowę zawartą przez dłużnika za bezskuteczną względem wierzyciela, to tylko ten wierzyciel uzyskuje prawo zaspokojenia swojej wierzytelności z przedmiotów, które znajdują się w majątku innej osoby. Takie orzeczenie wydał Sąd Apelacyjny w Szczecinie.
Żądanie powoda
Sprawa została wszczęta przez mężczyznę, który wystąpił do sądu o uznanie za bezskuteczną w stosunku do niego umowy darowizny nieruchomości zawartej w 1992 roku. Wskazał, że w 2007 roku nabył od pierwotnego wierzyciela wierzytelność przysługującą mu w stosunku do darczyńców (dłużników) z tytułu niespłaconego kredytu. Niewypłacalność dłużników (właścicieli nieruchomości) powstała na skutek zawartej z ich synem umowy darowizny nieruchomości. Mężczyzna twierdził ponadto, że prawomocny wyrok sądu rejonowego uznający za bezskuteczną w stosunku do pierwotnego wierzyciela umowę darowizny nieruchomości ma powagę rzeczy osądzonej w stosunku do niego.
Ograniczenie czasowe
Sąd okręgowy oddalił powództwo. Sędziowie zwrócili uwagę, że zgodnie z art. 531 par. 1 kodeksu cywilnego, uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej czynności uzyskała korzyść majątkową (skarga pauliańska). Możliwość taka jest jednak ograniczona czasowo. W art. 534 k.c. został przewidziany pięcioletni termin od daty dokonania czynności krzywdzącej wierzyciela. Skutkiem upływu terminu jest wygaśnięcie uprawnienia do wystąpienia z takim żądaniem. Zdaniem sądu nabycie wierzytelności na podstawie umowy cesji w roku 2007 r. nie oznacza, że termin do wystąpienia z żądaniem uznania umowy za bezskuteczną biegnie dla niego na nowo, czy zostaje w jakikolwiek sposób przedłużony.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.