Zasady współpracy samorządu z partnerami prywatnymi określają między innym prawo zamówień publicznych oraz ustawa o koncesji na roboty budowlane lub usługi. Kiedy jednostka samorządu terytorialnego powinna sięgnąć po koncesję, a kiedy wybrać partnera prywatnego w trybie przewidzianym dla zamówień publicznych?
Podstawowym kryterium będzie wysokość płatności dla partnera prywatnego od strony publicznej i zasady jej wypłaty. Z reguły więc podmiot publiczny sięgnie po koncesję, gdy sektor prywatny ponosić będzie większą część ryzyka ekonomicznego transakcji. Na gruncie ustawy koncesyjnej pojęcie „ryzyko ekonomiczne” nie zostało jednak zdefiniowane. Najłatwiej jest więc odnieść je do zasad wynagradzania koncesjonariusza. Jeżeli płatność od koncesjodawcy będzie mniejsza niż wartość nakładów inwestycyjnych i eksploatacyjnych (koszt budowy i eksploatacji) poniesionych przez koncesjonariusza, wówczas można uznać, iż koncesjonariusz ponosi większą część ryzyka ekonomicznego. Urząd Zamówień Publicznych (UZP) potwierdził jednak, iż w sytuacji odwrotnej nie można automatycznie stwierdzać, iż przesłanka przeniesienia większości ryzyka nie została spełniona. Jeżeli płatność koncesjodawcy pokryje ponad 50 proc. nakładów związanych z koncesją, nadal możliwe będzie sięgnięcie po koncesję. Takie rozwiązanie będzie możliwe, gdy strony wykażą inne okoliczności, które powodują, że ryzyko ekonomiczne koncesji w większej części spoczywa na koncesjonariuszu.
Istotnie znaczenie ma też kwestia zasad zapłaty wynagrodzenia przez koncesjodawcę. Można sobie wyobrazić sytuację, iż samorząd jest jednym z najemców infrastruktury eksploatowanej przez koncesjonariusza i opłaca czynsz najmu. Powstaje pytanie, czy taki czynsz można uznać za pożytek z przedsięwzięcia, czy też będzie to płatność od podmiotu publicznego? Odpowiedź zależy tutaj od umowy stron. Jeśli gmina traktowana będzie na zasadach rynkowych jak wszyscy inni najemcy, wówczas ryzyko pozyskania czynszu nadal spoczywać będzie na koncesjonariuszu, zatem płatność ta stanowić będzie pożytek z przedsięwzięcia. Jeśli natomiast gmina zobowiąże się do wynajmowania określonych powierzchni przez cały okres trwania współpracy, wówczas brak będzie po stronie koncesjonariusza ryzyka ekonomicznego, co spowoduje, że czynsz stanowić będzie płatność od koncesjodawcy. Jeśli jednocześnie płatność ta przekroczy 50 proc. wartości koncesji, a strony nie wykażą dodatkowego ryzyka koncesjonariusza, które mogłoby zmienić tą proporcję, wówczas zastosowanie koncesji nie będzie możliwe. Takie stanowisko potwierdza równie jednolite w tym zakresie orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.