W razie ogłoszenia upadłości likwidacyjnej syndyk może prowadzić dalej przedsiębiorstwo upadłego tylko przez trzy miesiące bez zgody wierzycieli lub sędziego komisarza. Majątek, który w tym czasie nabywa, wchodzi w skład masy upadłości, a wierzytelności, które pozaciągał, muszą być zaspokojone z masy upadłości. Dalsze prowadzenie firmy przez syndyka powinno być umotywowane szczególnymi okolicznościami, np. tym, że stało się możliwe zawarcie układu z wierzycielami.

Likwidacja masy upadłości polega na spieniężeniu przedmiotów, które wchodzą w jej skład, a więc również na sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zanim dojdzie do sprzedaży, syndyk może zawrzeć umowę dzierżawy przedsiębiorstwa z prawem pierwokupu, jeżeli przemawiają za tym względy ekonomiczne. Na zawarcie umowy na trzy miesiące nie potrzeba zgody rady wierzycieli i sędziego komisarza, natomiast zgoda jest wymagana, gdy umowa zostanie zawarta na dłużej.

Przedsiębiorstwo powinno być sprzedane w całości, bo to najszybszy sposób spieniężenia masy. Zdarza się jednak, że nie ma nabywcy na całość albo ze względów ekonomicznych wyższą kwotę można uzyskać za poszczególne części firmy. Tylko gdyby nie było to możliwe ze względów ekonomicznych lub innych, zostaje sprzedana zorganizowana część przedsiębiorstwa, np. zakład lub oddział firmy.

Za zorganizowaną część uważa się wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa dłużnika zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań o charakterze gospodarczym.

Gdyby w skład sprzedawanego przedsiębiorstwa wchodziły przedmioty obciążone ograniczonymi prawami rzeczowymi, to wówczas w umowie sprzedaży trzeba ujawnić ich wartość ustaloną na podstawie oszacowania. Szacując ustala się stosunek wartości praw wierzycieli do wartości przedsiębiorstwa, i w ten sposób określa się część ceny odpowiadającą obciążonym składnikom mienia.