Tarcza na lichwę. Będzie trudniej przejąć mieszkanie za dług [ANALIZA]

autor: Mateusz Mickiewicz, Jeremiasz Szombara12.05.2020, 12:26; Aktualizacja: 12.05.2020, 12:27
W końcu pakiet antylichwiarski zawarty w tarczy 3.0 zawiera również nowelizację art. 304 k.k. penalizującego przestępstwo lichwy.

W końcu pakiet antylichwiarski zawarty w tarczy 3.0 zawiera również nowelizację art. 304 k.k. penalizującego przestępstwo lichwy.źródło: ShutterStock

Wspólnym mianownikiem wprowadzanych rozwiązań jest ochrona osób fizycznych przed utratą lokalu mieszkalnego wskutek nadmiernych obciążeń umownych.

W ramach uchwalonej i skierowanej obecnie do Senatu (druk 344) ustawy z dnia 30 kwietnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 wprowadza się tzw. pakiet antylichwiarski. Obejmuje on rozwiązania zawarte pierwotnie w rządowym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania lichwie, który wpłynął do Sejmu w 2019 r. Wprowadzenie tych rozwiązań w ramach kolejnej „tarczy” argumentuje się „koniecznością ochrony zawierających pożyczki oraz rozporządzających swoim majątkiem przed lichwą będącą częstym zjawiskiem w realiach codziennego życia, która to ochrona w czasie walki i przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się pandemii nabiera szczególnej wagi i znaczenia”. Wspólnym mianownikiem wprowadzanych rozwiązań jest więc ochrona osób fizycznych (w szczególności konsumentów) przed konsekwencjami nadmiernych obciążeń kreowanych na podstawie umów, które w konsekwencji mogą prowadzić do zagrożenia niespełnieniem potrzeb mieszkaniowych części społeczeństwa.

Przewłaszczenie a funkcja mieszkaniowa

W pierwszej kolejności ustawodawca zamierza dodać do kodeksu cywilnego art. 387 1 , który przewiduje nieważność umowy, w której osoba fizyczna zobowiązuje się do przeniesienia własności nieruchomości służącej zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych w celu zabezpieczenia roszczeń niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub zawodową tej osoby. Umowa ta – tytułowana mianem przewłaszczenia na zabezpieczenie – nie jest uregulowana ustawowo. Polega na zabezpieczeniu wierzytelności w ten sposób, że dłużnik przenosi na wierzyciela własność rzeczy, na ogół zachowując jej posiadanie i prawo do korzystania z niej. W kontekście nieruchomości dochodzi do zawarcia dwóch umów. Pierwsza przenosi (bezwarunkowo) nieruchomość na wierzyciela. Druga jedynie zobowiązuje nabywcę – pod warunkiem zawieszającym – do powrotnego przeniesienia własności z chwilą zaspokojenia zabezpieczonej wierzytelności. Tym samym nie ma możliwości wywołania tego skutku z mocy prawa, gdyż nieruchomość nie może zostać przeniesiona z zastrzeżeniem warunku, co wynika wprost z przepisów k.c.


Pozostało 78% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Komentarze (1)

  • adwokat(2020-05-13 12:47) Zgłoś naruszenie 00

    Jeżeli dłużnik nie zapłacił w terminie to na początku trzeba wysłać do niego wezwanie do zapłaty. Można skorzystać z bezpłatnego generatora wezwań z odsetkami sadinternetowy_pl/pozwy/kreator-wezwania-do-zaplaty/ . Teraz i tak sądy nie wydają wyroków, więc zamiast czekać trzeba wykonać konieczny 1 krok.

    Odpowiedz

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane