Migrujący bez ubezpieczenia nie uzyska go w kraju zamieszkania

autor: Joanna Śliwińska17.10.2019, 10:38; Aktualizacja: 17.10.2019, 10:39
Zdaniem TSUE do objęcia zabezpieczeniem społecznym nie wystarczy samo niepodleganie mu w państwie wykonywania pracy. Przyjęcie przeciwnej zasady mogłoby naruszać równowagę finansowania świadczeń.

Zdaniem TSUE do objęcia zabezpieczeniem społecznym nie wystarczy samo niepodleganie mu w państwie wykonywania pracy. Przyjęcie przeciwnej zasady mogłoby naruszać równowagę finansowania świadczeń.źródło: ShutterStock

Zdaniem TSUE do objęcia zabezpieczeniem społecznym nie wystarczy samo niepodleganie mu w państwie wykonywania pracy. Przyjęcie przeciwnej zasady mogłoby naruszać równowagę finansowania świadczeń.

19 września 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie Sociale Verzekeringsbank (holenderska instytucja ubezpieczeniowa; dalej: SVB) przeciwko F. van den Bergowi, H.D. Giesenowi oraz C.E. Franzen (połączone sprawy C 95/18 i C 96/18). W sprawach tych holenderski Sąd Najwyższy zwrócił się z wnioskiem o wydanie orzeczenia prejudycjalnego w sprawie wykładni art. 45 i 48 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 13 i 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie. Rozporządzenie to co prawda nie posiada aktualnie mocy obowiązującej, bo zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, ale z uwagi na przepisy przejściowe ma jeszcze zastosowanie do wielu obecnie rozpatrywanych spraw.

Praca za granicą

Sprawy, które wzbudziły wątpliwości holenderskiego sądu, były wcześniej rozpatrywane przez holenderską instytucję i dotyczyły zabezpieczenia społecznego. Pierwsza z nich dotyczyła dodatku partnerskiego. Małżonka wnioskodawcy H.D. Griesena pracowała w Niemczech najpierw w 1970 r., a następnie od 1988 r. do 1993 r. jako osoba zatrudniona w niewielkim wymiarze czasu pracy. W tym czasie nie była ubezpieczona w swoim macierzystym kraju (Holandii). Kobieta złożyła w 2006 r. wniosek o emeryturę oraz o przysługujący w tym kraju dodatek partnerski. SVB dodatek przyznało, ale obniżyło go o 16 proc., bo pani Griesen w okresie, w którym pracowała w Niemczech, nie była ubezpieczona w ramach holenderskiego systemu zabezpieczenia społecznego.

Kolejny wnioskodawca, F. van den Berg, wykonywał w Niemczech działalność zarobkową przez kilka miesięcy w 1972 r. oraz od 1990 r. do 1994 r. Ze względu na zbyt niskie dochody nie podlegał w Niemczech obowiązkowi opłacania składek, ale nie podlegał też ubezpieczeniom w Holandii. W 2008 r. złożył wniosek o przyznanie emerytury, którą SVB przyznało, ale obniżyło ją o 14 proc. z tego powodu, że mężczyzna przez kilka lat nie podlegał krajowym ubezpieczeniom.


Pozostało 76% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane