statystyki

Nieprawomocna decyzja nie jest podstawą złożenia odszkodowania do depozytu

autor: Marcin Nagórek21.10.2018, 10:30
W art. 133 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazano, że odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wypłata odszkodowania natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody lub odszkodowanie za wywłaszczenie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

W art. 133 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazano, że odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wypłata odszkodowania natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody lub odszkodowanie za wywłaszczenie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.źródło: ShutterStock

Prowadzę działalność gospodarczą. Gmina wywłaszczyła moją nieruchomość i przyznała niskie odszkodowanie, które przekazała do depozytu sądowego. Sąd rejonowy przyjął depozyt, a gmina uznała, że sprawa jest pod względem finansowym zakończona. Czy słusznie, skoro zaskarżyłem zarówno decyzję, jak i wysokość odszkodowania? Co mogę zrobić w tej sytuacji?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy przeanalizować odpowiednie przepisy. W art. 133 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazano, że odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wypłata odszkodowania natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody lub odszkodowanie za wywłaszczenie dotyczy nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

Artykuł 470 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.) stanowi, że „ważne złożenie do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia i zobowiązuje wierzyciela do zwrotu dłużnikowi kosztów złożenia”. W opisywanej sytuacji gmina uznała spór za zakończony, sugerując się zapewne brzmieniem tego właśnie przepisu. Nie jest to jednak takie proste. Jak wskazano w wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 289/14, złożenie do depozytu wymaga wydania postanowienia przez sąd, który ocenia, czy złożenie odpowiada zarówno wymaganiom ustawy, jak i treści zobowiązania. Przy czym nawet takie postanowienie nie prowadzi samo przez się do wygaśnięcia zobowiązania, ponieważ skutek prawny w sferze prawa materialnego wywołuje dopiero faktyczne złożenie przedmiotu do depozytu sądowego przez dłużnika i to też warunkowo – zależnie od tego, czy dłużnik nie odbierze przedmiotu świadczenia (art. 469 par. 2 k.c.), a także od tego, czy złożenie było ważne (art. 470 k.c.), tj. czy wskazana w ustawie przyczyna upoważniająca do złożenia była ważna oraz czy świadczenie dłużnika jest zgodne z treścią zobowiązania.

Z kolei w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 marca 2018 r., sygn. akt V AGa 65/18, podkreślono, że w postępowaniu depozytowym sąd nie bada prawdziwości twierdzeń zawartych we wniosku, a jedynie ogranicza się do oceny, czy według przytoczonych okoliczności złożenie to jest uzasadnione w świetle art. 467 k.c.


Pozostało jeszcze 49% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane