Firma Ostrowiec sp. z o.o. złożyła wniosek o wyłączenie komornika sądowego z postępowania egzekucyjnego prowadzonego z jej majątku, miała bowiem zastrzeżenia co do jego bezstronności. Sąd jednak wniosek oddalił. Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie, a następnie zażalenie na postanowienie odrzucające poprzednie zażalenie.

Ostatecznie sąd okręgowy odmówił skarżącej spółce prawa do zażalenia, wskazując, że od postanowienia sądu o oddaleniu wniosku o wyłączenie komornika nie przysługuje środek zaskarżenia. W efekcie spółka wniosła skargę do Trybunału Konstytucyjnego. W jej ocenie przepis ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, który mówi, że na postanowienie w przedmiocie wyłączenia komornika nie przysługuje zażalenie, narusza konstytucyjne prawo do sądu.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis jest zgodny z ustawą zasadniczą. Dłużnikowi nie przysługuje co prawda możliwość zażalenia na postanowienie sądu dotyczące wyłączenia komornika, ale ma za to wiele innych środków ochrony swoich praw. Możliwość, której domagała się skarżąca spółka, znacznie wydłużałaby zaś postępowanie egzekucyjne, które musi być sprawne i efektywne w celu ochrony interesów wierzycieli. 

Tym bardziej że czynności komornika są nadzorowane przez sąd rejonowy i ta kontrola sądowa zapewnia prawidłowy przebieg egzekucji. Sędziowie trybunału wskazali przy tym, że nie należy utożsamiać wyłączenia komornika z wyłączeniem sędziego: komornik nie jest bowiem sędzią, lecz tylko wykonuje orzeczenia sądu, więc jego bezstronność nie ma oparcia w konstytucji.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt SK 21/11.