Wprowadzenie powszechnego, unijnego systemu ułatwiającego dochodzenie świadczeń alimentacyjnych w przypadku rozpadu rodziny to główny cel rozporządzenia w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych. Rozporządzenie zostało wydane w 2008 r., ale w państwach członkowskich UE obowiązuje od dziesięciu dni.

Nowe przepisy regulują kwestie dochodzenia świadczeń alimentacyjnych w sytuacji, gdy jeden z rodziców mieszka za granicą i nie płaci alimentów na swoje dzieci. W celu przyspieszenia całej procedury ustanowiono ogólnounijny system ułatwiający dochodzenie świadczeń alimentacyjnych. Dzięki temu rodzice, którzy nie zajmują się dzieckiem, nie będą już mieli możliwości uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. Nowe przepisy umożliwią bowiem obywatelom Unii skuteczne dochodzenie świadczeń alimentacyjnych w sytuacjach, gdy rozwodzący się rodzice mieszkają w różnych krajach.

W większości przypadków decyzja w sprawie zobowiązań alimentacyjnych w jednym państwie UE będzie możliwa do wyegzekwowania w innym państwie. Rodzic nie będzie musiał już przeprowadzać żadnego specjalnego postępowania. Aby wyegzekwować orzeczenie w innym państwie członkowskim, wnioskodawca będzie musiał przedstawić organom egzekucyjnym odpis orzeczenia, wyciąg z orzeczenia sporządzony przez sąd pochodzenia na specjalnym formularzu, a w odpowiednim przypadku dokument wykazujący stan zaległości i podający datę ich wyliczenia, ponadto w razie potrzeby transliterację lub tłumaczenie treści formularza na język urzędowy państwa członkowskiego, w którym orzeczenie ma zostać wykonane.

Takie rozwiązanie prawne przyspieszy procedury alimentacyjne i pozwoli rodzicom zaoszczędzić pieniądze. Nowe przepisy regulują również kwestie dotyczące współpracy między centralnymi organami na rzecz udzielania pomocy w odniesieniu do wniosków o świadczenia alimentacyjne. Do obowiązków organów centralnych należy m.in. przekazywanie i przyjmowanie wniosków o alimenty oraz wszczynanie postępowania lub ułatwianie jego wszczęcia.

Regulacje prawne, które obowiązywały do tej pory, utrudniały Europejczykom dochodzenie zaległych świadczeń na dzieci oraz innych form alimentów od osoby mieszkającej w innym państwie UE. Problem powstawał np., gdy małżeństwo rozwodziło się i jeden z małżonków przenosił się za granicę.

16 mln par międzynarodowych żyje w UE