Wojewoda łódzki uchylił uchwałę rady gminy w sprawie użyczenia nieruchomości mienia komunalnego. Chodziło o wyrażenie zgody na użyczenie części budynku świetlicy wiejskiej na rzecz sołectwa. Umowa między wójtem a sołtysem miała być zawarta na czas nieokreślony.

Ustawowy katalog

Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten stanowi, że rada gminy podejmuje uchwały w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania na czas dłuższy niż 3 lata albo na czas nieoznaczony.

Wojewoda wskazał, że katalog czynności wymienionych w tym przepisie jest wyczerpujący. Nie można go interpretować rozszerzająco. Oznacza to, że nie obejmuje on swoim zasięgiem umowy użyczenia. Taka umowa mieści się w pojęciu gospodarowania mieniem komunalnym. Mówi o tym art. 30 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten pozwala organowi wykonawczemu gminy na samodzielne działanie i podejmowanie decyzji dotyczących mienia gminy bez uzyskiwania zgody rady gminy. Wyjątek stanowią sprawy wymienione w art. 18, które zostały zastrzeżone do wyłącznej kompetencji rady gminy.

Przewodniczący rady gminy twierdził, że umowa użyczenia ze względu na jej podobieństwo do umowy najmu i dzierżawy powinna zostać objęta rygorem uzyskania takiej zgody.

W ramach kompetencji

Wojewoda wskazał, że gdyby ustawodawca chciał, aby organ stanowiący gminy był uprawniony do wyrażenie zgody na użyczenie nieruchomości, to zamieściłby taki zapis w ustawie. Tak jak to ma miejsce w przypadku nabywania, zbywania, wydzierżawiania i najmu nieruchomości.

Ponadto wojewoda wskazał, że zgodnie z konstytucją każde działanie rady gminy musi mieć oparcie w obowiązującym prawie. Oznacza to, że rada, podejmując uchwałę, powinna działać w ramach kompetencji. Odstąpienie od tej zasady jest naruszeniem prawa.

Rozstrzygniecie nadzorcze wojewody łódzkiego z 5 kwietnia 2011 r., PKN-I.4131.249.2011