Rada gminy, z własnej inicjatywy lub na wniosek, rozstrzyga w formie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając jednocześnie, czy obejmuje on cały obszar gminy, czy też jej część. Cała procedura rozpoczyna się od zebrania wniosków. Następnie rada z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Podjęcie uchwały ogłasza się w prasie miejscowej oraz na tablicy ogłoszeń siedziby, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Na pewno warto w tym momencie pobudzić inicjatywę mieszkańców, bo każdy może zgłosić swój pomysł na to, w jakim otoczeniu chce żyć i mieszkać. Organ wykonawczy, a wiec wójt, burmistrz lub prezydent, decyduje, które wnioski należy uwzględnić, a które nie. Po sporządzeniu planu następuje procedura kolejno: opiniowania, uzgadniania i zbierania uwag.

Projekt planu wykładany jest do publicznego wglądu na okres 21 dni. Termin wnoszenia uwag wynosi 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia planu. Dlatego pamiętać trzeba, iż rozróżniamy wnioski do planu, które składa się przed rozpoczęciem prac nad tworzeniem projektu planu, oraz drugi rodzaj pism – uwagi do projektu planu, kiedy znane są już jego konkretne ustalenia. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zapewnia udział społeczeństwa w procesie zarówno sporządzania, jak i uchwalania planu miejscowego. Brak jest ograniczeń podmiotowych, a więc każdy może złożyć swoje uwagi i wnioski – zarówno osoba fizyczna, jak i prawna, jak też jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Wójt, burmistrz lub prezydent ma obowiązek rozpatrzenia każdego wniosku, który został złożony. W formie zarządzenia uwzględnia je lub odrzuca. Udział społeczeństwa przewidziany jest także w trakcie dyskusji publicznej w czasie trwania wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Dyskusje taką organizuje wójt, burmistrz lub prezydent. Każdy może wziąć udział w dyskusji, której przedmiotem są rozwiązania przyjęte w projekcie planu miejscowego. Musi mieć ona charakter publiczny i nie może ograniczać możliwości wypowiedzenia się zainteresowanym. Z dyskusji takiej sporządza się protokół. Jeśli chodzi o możliwość wniesienia uwag dotyczących projektu planu miejscowego, brak jest obowiązku wykazywania interesu prawnego osoby je wnoszącej. Nie wymagają one uzasadnienia. Jeśli przykładowo nie podoba nam się, iż obok osiedla przebiegać będzie trasa szybkiego ruchu, albo uważamy, że powinno być więcej zieleni, to każdy z nas może zgłosić taką uwagę. Można to zrobić w imieniu własnym, jak też w interesie ogółu mieszkańców. Pamiętać trzeba jednak, że przekroczenie terminu składania wniosków i uwag spowoduje, iż nie będą one rozpatrzone.