Polska polityka alkoholowa podobnie jak polityka europejska wpływa na alkohol i problemy z nim związane za pomocą regulacji o charakterze reglamentacyjnym. U podstaw współczesnych systemów reglamentacyjnych leży zasada mówiąca o tym, że alkohol nie jest takim samym towarem rynkowym jak inne i nie podlega regułom wolnego rynku. Jest to towar inny od pozostałych dostępnych na rynku przede wszystkim ze względu na możliwe szkody społeczne, zdrowotne i ekonomiczne, jakie powoduje jego używanie. Straty ekonomiczne związane z alkoholem szacowane są w Europie na poziomie 1,3 proc. PKB, co za rok 2008 dało w Polsce kwotę ponad 16, 5 mld zł. Dla porównania dochody z akcyzy wyniosły nieco ponad 9 mld zł, czyli można przypuszczać, że na alkoholu więcej się traci niż zarabia. W Polsce kluczową rolę w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych odgrywają samorządy gminne. Do ich obowiązkowych zadań wskazanych w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi należy:

● obowiązek corocznego uchwalania gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych;

● obowiązek powołania gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, która m.in. inicjuje zadania gminnego programu, zajmuje się procedurą zobowiązania do leczenia odwykowego oraz może, jeśli posiada upoważnienie wójta/burmistrza/prezydenta miasta, prowadzić kontrole punktów sprzedaży napojów alkoholowych;

● wydawanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych i pobieranie opłat za korzystanie z tych zezwoleń;

● obowiązek podejmowania uchwał w sprawie ograniczania dostępności alkoholu – ustalanie zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania alkoholu oraz ustalanie liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 proc. alkoholu (z wyjątkiem piwa).