Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 42 par. 4 kodeksu pracy (dalej: k.p.) pracodawca może powierzyć pracownikowi inną pracę niż określona w umowie o pracę, ale tylko na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym. Musi to być uzasadnione potrzebami pracodawcy. Nie może jednak powodować obniżenia wynagrodzenia pracownika oraz musi odpowiadać jego kwalifikacjom. Pod pojęciem kwalifikacji należy rozumieć nie tylko przygotowanie zawodowe pracownika, jego formalne wykształcenie, zdobyte doświadczenie zawodowe i potrzebne umiejętności, lecz także właściwości psychofizyczne, predyspozycje psychiczne oraz zdolność do wykonywania powierzonych czynności z punktu widzenia zdrowia fizycznego. „Posiadanie kwalifikacji” to inaczej „nadawanie się do czegoś”, co obejmuje także zdolność do wykonywania określonej pracy pod względem zdrowotnym (wyrok Sądu Najwyższego z 4 października 2000 r., sygn. akt I PKN 61/00, Pr.Pracy 2001, nr 5, poz. 33).
Nawet polecenie ustne