Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym (dalej nazywana ustawą) sąd nakazuje publikację ogłoszenia o wszczęciu postępowania grupowego po pozytywnym wyniku badania dopuszczalności postępowania.

Celem ogłoszenia jest to, aby możliwie duża grupa zainteresowanych dowiedziała się o toczącym się postępowaniu i rozważyła przystąpienie do grupy.

Publikacja ogłoszenia ma charakter obligatoryjny, sąd działa z urzędu. Jedynie gdy z okoliczności sprawy wynika, że grupa zawiązana na potrzeby wniesienia pozwu gromadzi wszystkich potencjalnych zainteresowanych, sąd może (choć nie musi) odstąpić od publikacji (art. 11 ust. 4 ustawy). Ogłoszenie zamieszcza się w poczytnej prasie o zasięgu ogólnokrajowym, a w szczególnych przypadkach – o zasięgu lokalnym (art. 11 ust. 3 ustawy).

Ustawa określa obligatoryjną treść ogłoszenia: wskazanie sądu, przedmiotu sprawy, stron, zasady wynagrodzenia pełnomocnika powoda oraz zamieszczenie wzmianki o wiążącym skutku wyroku wobec członków grupy. W ogłoszeniu oznacza się także termin – od jednego miesiąca do trzech – na przystąpienie do grupy (art. 11 ust. 2 ustawy). Przystąpienie do grupy po upływie wspomnianego terminu jest niedopuszczalne (art. 11 ust. 5 ustawy).

Koszt ogłoszenia jest pokrywany tymczasowo przez Skarb Państwa (art. 83 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Sąd rozstrzyga o ewentualnym obciążeniu jednej ze stron kosztami ogłoszenia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Ponieważ ogłoszenie nie jest czynnością zależną od wniosku strony, sąd nie powinien żądać od powoda zaliczki na poczet takiego wydatku (art. 1304 kodeksu postępowania cywilnego).

Ustawa nie reguluje „prywatnych” ogłoszeń reprezentanta grupy i/lub jego pełnomocnika. Należy je uznać za dopuszczalne, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z etyki zawodowej adwokatów i radców prawnych oraz poszanowania dobrego imienia pozwanego.