Obowiązkowe elementy treści umowy spółki komandytowej określa art. 105 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.). Należą do nich firma spółki, siedziba, przedmiot działalności, wkłady każdego ze wspólników oraz wysokość sum komandytowych. Czas trwania spółki winien być wpisany do umowy spółki, o ile jest określony. W kwestiach nieuregulowanych przepisami dotyczącymi spółki komandytowej zastosowanie mają przepisy dotyczące spółki jawnej. Na możliwość kształtowania treści umowy spółki według potrzeb wspólników w zakresie spraw wewnętrznych, pozwala art. 37 k.s.h., który wyraźnie ustala charakter przepisów kodeksu spółek handlowych dotyczących stosunków wewnętrznych. Pierwszeństwo stosowania mają wobec tych stosunków zawsze normy umowy spółki, a dopiero gdy umowa spółki nie stanowi inaczej, zastosowanie mają przepisy kodeksu spółek handlowych. Umowa spółki nie może jedynie ograniczyć lub wyłączyć przepisów art. 38 k.s.h. dotyczących zakazu powierzenia prowadzenia spraw spółki osobom trzecim z wyłączeniem wspólników oraz prawa wspólnika do zasięgania informacji o stanie majątku i interesów spółki oraz przeglądania ksiąg i dokumentów spółki.

Do sfery stosunków wewnętrznych należy zaliczyć: prowadzenie spraw spółki, wnoszenie wkładów, udział w zyskach i stratach, prawo kontroli spółki, zakaz działalności konkurencyjnej czy zasady wyrażania zgody na zbycie ogółu praw i obowiązków przez wspólnika. Należą do nich również zasady podejmowania uchwał przez wspólników. Jeśli umowa spółki nie stanowi inaczej, każdy wspólnik w istocie ma jeden głos, przy czym dyspozytywny charakter art. 37 k.s.h. pozwala tę regułę zmieniać. Nie ma przeszkód, aby wspólnicy w umowie spółki określili zasady podejmowania uchwał, w tym liczbę czy siłę głosów przysługującą każdemu ze wspólników. Mogą też określić quorum niezbędne do skutecznego podjęcia uchwał, a także uzależnić liczbę głosów czy ich moc od określonych przez siebie wartości, takich jak wysokość wniesionych wkładów, udział kapitałowy itd.