Regionalny dyrektor ochrony środowiska uzgodnił ze spółką prowadzącą stacje paliw termin rekultywacji skażonej ziemi na obszarze jednej z nich. Spółka wystąpiła o przesunięcie wskazanego terminu, jednak spotkała się z odmową.

Organ wskazał, że w interesie społecznym leży poprawa jakości ziemi. Poprzez nieszczelne zbiorniki zanieczyszczenie wyszło bowiem poza teren stacji i może doprowadzić do skażenia okolicznych gruntów.

Na to rozstrzygnięcie spółka wniosła skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przekonywała, że decyzja powinna zostać zmieniona z uwagi na jej słuszny interes, który w tym wypadku nie stoi w sprzeczności z interesem społecznym.

Zgodnie bowiem z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna może być w każdym czasie za zgodą strony zmieniona przez organ, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się jej zmianie i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Wojewódzki sąd administracyjny oddalił skargę. Przypomniał jednocześnie, że aby zastosować ten przepis, muszą być łącznie spełnione trzy przesłanki: zgoda strony na zmianę decyzji, brak kolizji takiej zmiany z przepisami szczególnymi, a także za zmianą decyzji musi przemawiać interes społeczny lub słuszny interes strony.

W rozpatrywanej sytuacji pierwsze dwie przesłanki zostały spełnione. 

Sporne pozostawało, czy zaistniała ostatnia. WSA wskazał, że w interesie społecznym leży jak najszybsze wyeliminowanie zagrożenia związanego z zanieczyszczaniem terenu.

Skoro strona nie podjęła czynności zmierzających do usunięcia zanieczyszczeń, organ trafnie ocenił, iż jej interes w tym wypadku stoi w kolizji z interesem społecznym. W tej sytuacji niedopuszczalna jest weryfikacja decyzji tylko w oparciu o słuszny interes strony.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 2043/11.