Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał skargę Józefa J. oskarżonego o liczne oszustwa. W czasie trwania procesu karnego wyjechał on z kraju na 16 miesięcy, a następnie został w drodze ekstradycji przekazany do Polski. Przesłuchano 300 świadków w sprawie 24 dokumentów. Areszt został przedłużony i trwał ponad dwa lata.

Terminy maksymalne

W kodeksie postępowania karnego brak jest terminów maksymalnych stosowania aresztowania tymczasowego – twierdził adwokat skarżącego. – Art. 263 par. 4 kpk nie gwarantuje ochrony prawa do wolności oskarżonego.

Skargę tę poparł Rzecznik Praw Obywatelskich.

Zdaniem posła Jerzego Kozdronia przepis jest konstytucyjny, gdyż przesłanki tymczasowego aresztowania są wyraźnie określone. Prokurator generalny, w którego imieniu wypowiadał się Wiesław Nocuń, stwierdził, że określenie maksymalnego czasu aresztowania tymczasowego mogłoby spowodować umyślne przedłużanie procesów przez oskarżonych, którzy ubiegają się o zwolnienie z aresztu.

Warunki przedłużenia aresztu

Trybunał Konstytucyjny podzielił argumenty prokuratora i marszałka Sejmu i stwierdził, że prawo do wolności osobistej nie jest bezwzględne. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych praw wynikają ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo tez wolności i praw innych ludzi. Należy zwrócić uwagę, że po orzeczeniu Trybunału konstytucyjnego w lipcu 2006 roku z zaskarżonego przepisu usunięto jeden z niekonkretnych warunków aresztowania tymczasowego ( inne przeszkody, których nie można usunąć). Pozostały więc takie warunki przedłużenia tymczasowego aresztowania ponad 2 lata, jak:

- szczególna zawiłość sprawy,

- postępowanie toczące się za granica,

- zawieszenie postępowania,

- celowe przedłużanie przez oskarżonego procesu ( np. częste zwolnienia lekarskie).