Można bawić się w żołnierzy, ale nie wolno straszyć ludzi

Młody człowiek zapewne miał wiatrówkę, czyli inaczej karabin pneumatyczny. Jeśli była to wiatrówka, w której energia pocisku opuszczającego lufę jest mniejsza niż 17 J (dżuli), to nie podlega ona zapisom ustawy o broni i amunicji i jest po prostu gadżetem. Można się dowolnie przemieszczać z takim urządzeniem, wolno także organizować zawody i strzelać bez żadnego zezwolenia. Oczywiście dobra zabawa się kończy, jeśli w grę wchodzi straszenie przechodniów, stwarzanie zagrożenia zdrowia lub życia innych osób, a także zwierząt, nawet jeśli to była tylko zabawa bezpieczną repliką pistoletu albo procą. Dlatego miejsce, w którym zamierza się postrzelać, dobrze jest przynajmniej oznaczyć taśmą, a na niej przyczepić kartki z ostrzeżeniem o strzelaniu z wiatrówki i strzałką pokazującą kierunek obejścia (za plecami strzelającego – nigdy przed lufą). Naruszenie zasad bezpieczeństwa może się skończyć pociągnięciem do odpowiedzialności cywilnej lub karnej.

Jeśli jednak broń wytwarza energię większą niż 17 J, to wymagane jest już jej zarejestrowanie w komendzie policji, zaś posiadanie broni palnej wiąże się z koniecznością uzyskania pozwolenia.

Przez broń należy rozumieć:

● broń palną, w tym bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową;

● broń pneumatyczną;

● miotacze gazu obezwładniającego;

● narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażac´ życiu lub zdrowiu, czyli:

– broń białą w postaci ostrzy ukrytych w przedmiotach, które nie wyglądają jak broń, kastety i nunczako, pałki, które mają zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierają wkładki z takiego materiału, pałki z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału imitujące kij bejsbolowy;

– broń cięciwową, czyli kusze,

– przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

Podstawa prawna

Art. 4, art. 8 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 576).