Terminy załatwiania spraw przez organy administracji publicznej są określone w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) – Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest postępowaniem administracyjnym.

Oznacza to, że prowadzący takie postępowania organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest stosować się do terminów określonych w k.p.a.

Zgodnie z art. 35 kodeksu w postępowaniu administracyjnym istnieją trzy terminy załatwiania spraw: termin niezwłocznego załatwienia sprawy, termin 1 miesiąca, gdy sprawa wymaga postępowania wyjaśniającego, oraz termin 2 miesięcy dla sprawy szczególnie skomplikowanej.

Natomiast termin 65 dni, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. nr 89, poz. 414 ze zm.), to okres, po upływie którego organ wyższego stopnia wymierza organowi właściwemu do wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Nie należy więc mylić tego terminu z terminem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przepis ustawy – Prawo budowlane określa jedynie, od którego dnia jest naliczana zwłoka i nakładana na organ kara, natomiast nie ustanawia innego terminu na załatwienie sprawy niż termin określony w k.p.a. Oznacza to, że organy administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę są związane terminami wymienionymi w art. 35 k.p.a.

Na niezałatwienie sprawy w terminie wnioskodawcy przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a gdy nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a także wniesienie skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Wniesienie takiej skargi nie jest ograniczone żadnym terminem.

Można ją złożyć – po wyczerpaniu innych środków zaskarżenia – w każdym czasie, aż do załatwienia sprawy przez organ.

Obliczając terminy w postępowaniu administracyjnym, zarówno te wynikające z k.p.a., jak i z ustawy – Prawo budowlane, należy pamiętać, że nie wlicza się do nich terminów przewidzianych w przepisach prawa na dokonanie określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Przy obliczaniu pod uwagę bierze się następujące po sobie kolejno dni (a więc również soboty i niedziele), z tym że za pierwszy uznaje się dzień następny po dniu, w którym nastąpiło zdarzenie stanowiące początek terminu.

Trzeba też pamiętać, że jeśli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień uważa się najbliższy następny dzień powszedni.