Wyrok sądu nakazującego ujawnić ekspertyzy, jakimi prezydent dysponował przy podejmowaniu decyzji w sprawie OFE, jest zapewne korzystny ze względu na charakterystyczną dla administracji wszystkich poziomów skłonność do skrywania swoich działań i motywów podejmowanych decyzji.
W demokracji możliwie dużo powinno być jawne, gdyż obywatele powinni mieć możliwie rozległe informacje, aby potem oceniać rządzących, czy to na poziomie gminy, czy to na poziomie państwa. Jednak wyrok ten pozostawia wątpliwość, czy w życiu publicznym nie powinna być dozwolona pewna sfera poufności. Poufności, gdyż nie mamy wahań, że sfera tajna jest dopuszczalna, chociaż tylko w szczególnych okolicznościach.
Po pierwsze, porady ekspertów, o jakie chodziło w cytowanym przypadku, mogą być przecież formułowane w rozmaity sposób. Czasem są to dokumenty pisane ze świadomością, że mogą je czytać nie tylko adresat, lecz także inni, czyli dokumenty spełniające także formalne wymogi tekstu łącznie z klarownością wywodu, gramatyką i stylem. Ale mogą to być notatki dla prezydenta czy dla wójta, mogą to także być rozmowy. Powstaje zatem pytanie, czy należy nagrywać wszystkie rozmowy, jakie prowadzą politycy rozmaitych szczebli, rozmowy, kiedy zadano pytanie o radę. Powstaje też drugie pytanie, a mianowicie: czy wszyscy eksperci zechcą doradzać, jeżeli będą wiedzieli, że treść i forma ich rady mogą zostać publicznie ujawnione. Nie dlatego, żeby się wstydzili, lecz – przeciwnie – dlatego że w sytuacji poufnej można być odważniejszym i zajmować bardziej stanowcze stanowisko, a nie ważyć swoje poglądy, tak by się nie narazić społeczeństwu czy tylko kolegom po fachu. Wreszcie nie zawsze eksperci chcą ujawniać samo doradzanie danej postaci publicznej, gdyż sugeruje to pewien związek czy tendencję polityczną, jakiej nie chcieliby ujawniać.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.