TEZA: Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.
STAN FAKTYCZNY
Wojewoda udzielił zezwolenia A. sp. z o.o. na czasowe zajęcie nieruchomości, stanowiącej własność S. T. (na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy), w celu konserwacji przewodów i urządzeń linii elektroenergetycznej 220 kV K.-J. biegnących nad tą nieruchomością. Na podstawie zezwolenia przeprowadzono prace konserwacyjne polegające m.in. na wycięciu drzewostanu, który zagrażał prawidłowemu przesyłowi energii elektrycznej. Po zakończeniu prac, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego okazało się niemożliwe, starosta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania dla właściciela nieruchomości – S.T. W tym celu zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość wyciętych drzew. Na jego podstawie starosta wydał decyzję, w której określił wysokość odszkodowania na kwotę 2105,98 zł. Od decyzji S.T. wniósł odwołanie. Rozpatrujący je wojewoda – działając na podstawie art. 127 par. 1 pkt 2 k.p.a. i art. 138 par. 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 9 a w zw. z art. 128 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami – orzekł o uchyleniu decyzji starosty w całości i odmówił przyznania odszkodowania za szkody wynikłe w związku z udzieleniem zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości. S.T. wniósł skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.