Organy samorządu terytorialnego nie mają prawa odmawiać wykonywania swych obowiązków wynikających z ustaw i przerzucać ich na mieszkańców gminy. Jeżeli gmina nie jest w stanie realizować wszystkich swoich obowiązków, to przynajmniej nie powinna przeszkadzać mieszkańcom, którzy z własnej inicjatywy i we własnym zakresie wykonują niektóre zadania należące do gminy – takie stanowisko zajął NSA w wyroku z 26 lipca 2007 roku; (II OSK 1084/06; Legalis).
Obszary zagadnień, w których gmina wykonuje swoje zadania, pozostają w wielu sferach w zakresie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. W tym też zakresie (zgodnie z art. 9 ustawy) gmina może prowadzić działalność gospodarczą. Natomiast w innych obszarach może to robić wyłącznie wówczas, gdy ustawa wyraźnie na to zezwala.
Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wskazuje na specyfikę działalności w obszarze wykonywania zadań własnych. Według niego zasadnicza odmienność między gospodarką komunalną a działalnością gospodarczą polega głównie na tym, że gospodarka komunalna nie ma celu zarobkowego. Musi mieścić się w ramach działalności komunalnej, a jej obligatoryjnym celem pozostaje wykonywanie zadań własnych gminy, w tym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (zadań użyteczności publicznej). Gmina jest przede wszystkim organem władzy publicznej, przez co siłą rzeczy musi przejąć określone funkcje interwencyjne w gospodarce. Chodzi tu zwłaszcza o dziedziny działalności społecznie niezbędnej, w których podmioty prywatne nie są zainteresowane podjęciem działalności (np. brak opłacalności), o tworzenie nowych miejsc pracy, podtrzymywanie lokalnych tradycji i lokalnych ośrodków aktywności gospodarczej i kulturalnej (wyrok NSA O/Gdańsk z 9 stycznia 2003 roku; I SA/Gd 1968/02; Legalis).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.