Jankowski: Sądy ciągle czekają na swojego Solona

Ileż to razy reformy wymiaru sprawiedliwości określane były jako rewolucyjne? Ale rewolucji w wymiarze sprawiedliwości przez ostatnie 20 lat jak nie było, tak nie ma. Nawet kandydatom na prezydenta słowo „rewolucja” nie chce przejść przez gardło. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że równie mało miejsca w ich słowniku wyborczym zajmuje hasło: reforma wymiaru sprawiedliwości. I o to można mieć do kandydatów spore pretensje.

Ważniejsze łupki

Na wyborczych salonach nie mają najwyraźniej serca do wymiaru sprawiedliwości. Wielka szkoda. Tym większa, że w kampanii zaczynają pojawiać się egzotyczne tematy. Ostatnio jeden z kandydatów próbował ściągnąć na siebie uwagę, dyskutując o łupkach bitumicznych. Dlaczego więc reformie wymiaru sprawiedliwości tak trudno jest się przebić na wyborcze salony. Jest to tym bardziej niezrozumiałe, że o ile na wydobywanie łupków władza prezydencka nie ma wpływu, o tyle na autorytet sądów ten wpływ może być znaczący. Oczywiście, reformowanie wymiaru sprawiedliwości to nie hasła wyborcze. Nie wystarczą ogólniki: zlikwidować sądowe zatory, uprościć procedury, skończyć z korporacjonizmem. Sprawdzić należy, co przeszkadza, by odciążyć sądy od spraw, które z wymiarem sprawiedliwości mają niewiele wspólnego. Gdyby np. zdecydowano się wyprowadzić z sądów obsługę ksiąg wieczystych, ubyłoby wymiarowi sprawiedliwości od ręki 4 mln spraw rocznie. Ale Ministerstwo Sprawiedliwości za każdym razem, gdy pojawia się temat prywatyzacji obsługi ksiąg wieczystych, twierdzi, że przekazanie tych rejestrów w ręce osób fizycznych lub prawnych osłabi ochronę prawa własności. Jest to ten sam rodzaj argumentacji, który przed laty zgłaszali przeciwnicy prywatyzacji notariatu. Tyle że prawo własności wyszło z tamtej reformy obronną ręką.