Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zawierając umowę rozporządzającą bądź zaciągając zobowiązanie o wartości przewyższającej dwukrotność jej kapitału zakładowego, zgodnie z art. 230 kodeksu spółek handlowych (k.s.h.) może tego dokonać na podstawie uchwały wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. Ograniczenie dokonywania określonych czynności prawnych ma na celu ochronę spółki przed konsekwencjami rozporządzeń powodujących zbyt wysokie obciążenie. Ochrona ta jest najistotniejsza w początkowej fazie istnienia spółki bądź gdy kapitał zakładowy nie jest wysoki. Wymóg podjęcia uchwały ma też ochronić spółkę przed nadmiernym ryzykiem związanym z działaniem jej reprezentantów. Bezwzględne brzmienie wspomnianej normy jest jednak złagodzone. Ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie skutku nieważności czynności podjętej wbrew art. 230 k.s.h. Nieważność takiej czynności powodowałaby bowiem znaczne komplikacje w obrocie prawnym. Każdy kontrahent spółki zmuszony byłby przed dokonaniem czynności badać wysokość jej kapitału zakładowego i wartość dokonywanej czynności. Ze względu na te trudności wymóg uchwały wspólników zatwierdzającej podjęte czynności ma charakter względny. Jej brak nie powoduje nieważności podjętych przez zarząd spółki czynności. Są one ważne, a wszelkie konsekwencje braku uchwały nie dotyczą stosunków zewnętrznych, czyli stosunków z kontrahentem. Powstają jedynie konsekwencje wewnętrzne. W razie braku uchwały wspólnicy mogą kierować roszczenia wobec zarządu, który odpowiada za czynności dokonane bez zgody wspólników.

Bezwzględny wymóg uchwały wspólników, której brak skutkuje nieważnością, przewidziany został w kodeksie dla czynności mających na celu zbycie i wydzierżawienie przedsiębiorstwa lub jego części i ustanowienie na nich ograniczonego prawa rzeczowego, a także dla nabycia i zbycia nieruchomości, użytkowania wieczystego lub udziału w nieruchomości, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej.