Zasady wnoszenia opłat sądowych od pozwów zawierających żądanie stwierdzenia nieistnienia, nieważności lub też uchylenia uchwały zgromadzenia wspólników (walnego zgromadzenia) określa art. 29 pkt 3) –5) ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zgodnie z tym przepisem, od pozwu w takiej sprawie pobiera się opłatę stałą w wysokości 2 tys. zł.

Zgodnie z utrwaloną praktyką sądową oznacza to, że od każdej zaskarżonej w pozwie uchwały pobiera się opłatę w tej wysokości. Przykładowo, jeżeli pozwem zaskarżona jest jedna uchwała zgromadzenia, opłata sądowa wynosi 2 tys. zł, jeżeli zaś zaskarżonych jest pięć uchwał, opłata wynosi 5 x 2 tys. zł, czyli łącznie 10 tys. zł.

Brak jest natomiast przepisów regulujących opłatę od pozwu zawierającego żądanie kwestionujące jedynie część uchwały. W takim przypadku również należy zatem uiścić opłatę w wysokości 2 tys. zł.

Jeżeli w pozwie sformułowano żądanie ewentualne, np. stwierdzenia nieważności, ewentualnie uchylenia uchwały zgromadzenia, to wówczas opłata pobierana jest jedynie od żądania zasadniczego (zob. postanowienie SA w Warszawie z 18 listopada 2008 r., sygn. akt VI ACz 1842/08, niepubl.). W przypadku zgłoszenia obu tych żądań uznać bowiem należy, że żądanie ewentualne nie ma samodzielnego bytu – sąd orzeka o nim tylko w sytuacji, gdy oddala roszczenie główne. Nie zachodzi zatem kumulacja roszczeń uzasadniająca wnoszenie opłaty w podwójnej wysokości.

Jeżeli więc, na przykład, powód wnosi o stwierdzenie nieważności, ewentualnie uchylenie trzech uchwał walnego zgromadzenia, wnosi opłatę tylko od jednego żądania, z uwzględnieniem faktu, że kwestionuje trzy uchwały, a zatem opłatę sądową w wysokości 3 x 2 tys. zł, czyli łącznie 6 tys. zł.