Trybunał Konstytucyjny uchylił 14 października 2009 r. w całości nowelizację ustawy z 2 kwietnia 2009 r. – Prawo o ruchu drogowym. Nowelizacja ta surowiej traktowała piratów drogowych, niż obowiązujące dzisiaj prawo. Miała wejść w życie w maju przyszłego roku, ale nie wejdzie.

Zatem pozostały stare zasady naliczania punktów. TK nie wykluczył stosowania administracyjnych kar pieniężnych w tym zakresie nawet z jednoczesnym systemem punktowego karania, ale uznał, że musi to być jednocześnie połączone z procedurą gwarantującą możliwość weryfikacji decyzji o nałożeniu punktów karnych (sygn. akt Kp 4/09). Pozostają więc dotychczasowe zasady liczenia punktów karnych za przekroczenie prędkości i procedury odwoławcze. Pozostaje przepis mówiący, że dopuszczalna prędkość na terenie zabudowanym wynosi 50 km w dzień oraz 60 km na godzinę w nocy od 23 do 5 rano, na drodze ekspresowej – 110 km/ godz., na autostradzie – 130 km/godz. Nadmierną prędkość można odnotować przy użyciu radaru i przez funkcjonariusza policji lub straży miejskiej. Osoba przekraczająca prędkość w ruchu drogowym może otrzymać punkty karne oraz mandat karny.

Liczba punktów i mandatów zależy od przekroczonej szybkości:

powyżej 50 km/godz. – 10 pkt, od 400 do 500 zł

od 41 do 50 km/godz. – 8 pkt., od 300 do 400 zł

od 31–40 km/godz – 6 pkt od 200 do 300 zł

od 21–30 km/godz – 4 pkt, od 100 do 200 zł

od 11 do 20 km/godz – 2 pkt., od 50 do 100 zł

Od 6 do 10 km/godz – 1pkt., od 50 zł mandatu

Punkty wpisywane są do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Wpisu ostatecznego dokonuje się po orzeczeniu prawomocnym sądu. Podobnie kierowca, który nie godzi się na przyjęcie mandatu karnego może odwołać się do sądu zgodnie z kodeksem wykroczeń. W tym wypadku kodeks postępowania administracyjnego nie ma zastosowania.

Podstawa prawna

Ustawa z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz.908 ze zm.).